دگر رویت نمی بینم گل بستان ....خدا حافظ

دگر رویت نمی بینم گل بستان ....خدا حافظ
مگر روز قیامت با دل گریان....خدا حافظ


چو بلبل کز حضور گل جدا گردد به نو میدی
جدا گشتم ولی با سینه ای سوزان...خدا حافظ


بریدم دل ز دیدارت به ناکامی دریغا من!
به درد آمد دلم از کینه دوران....خدا حافظ


پر و بالم شکست امشب ز اوج افتاده ام بر گل
شکسته پای پویایم گل خندان ...خدا حافظ


ز طوفان عداوتها شدم سرگشته چون کشتی
تو بودی ناخدای من در این طوفان....خدا حافظ


به دریای پر از موج حوادث گشتم آواره
بدون ناخدا و لنگر و سکان ...خدا حافظ


از آن ترسم که دیدارت بماند بر دل زارم
دل حسرتکش و هجران بی پایان...خدا حافظ


اگر روزی رسد دستم به دامان خداوندی
شکایتها کنم با او ز نامردان...خدا حافظ


ز سوز دل بنالم تا که عرش حق به رحم آید
بگیرد دادم از دشمن همین الآن...خدا حافظ


بگریم خون دل تا آن که با الطاف بی پایان
تو را عمر و سر افرازی دهد یزدان...خدا حافظ


غروب تلخ هجرانت برایم سخت و سنگین است
که بودی شیشه عمر ...... خدا حافظ






به یاد خداحافظی آخر..................دلم شکست