ضربان قلب تو‌🫀پارت ۲۱

ضربان قلب تو‌🫀پارت ۲۱

بهار کاملاً از راه رسیده بود. درختان اطراف مهدکودک شکوفه داده بودند و بچه‌ها هر روز با دست‌های پر از گلبرگ به داخل می‌آمدند. رابطه جونگکوک و حدیث حالا سه ماهه شده بود و مثل همان شکوفه‌ها، آرام و پیوسته در حال رشد بود.

یک روز صبح، وقتی جونگکوک برای چکاپ ماهانه بچه‌ها به مهدکودک آمد، حدیث او را کنار کشید. چهره‌اش جدی بود.

"چی شده؟" جونگکوک نگران پرسید.

"پدرم می‌خواد تو رو ببینه."

سکوت کوتاهی بینشان افتاد. جونگکوک نفس عمیقی کشید. "کی؟ کجا؟"

"شنبه شب. شام در خونه‌مون." حدیث مکث کرد. "بابا... مرد سنتی‌ست. و از وقتی مادرم توی بیمارستان فوت کرد، به پزشک‌ها خیلی بی‌اعتماد شده."

جونگکوک دستش را روی دست حدیث گذاشت. "متوجهم. اما نگران نباش. من فقط خودم خواهم بود. قول می‌دم."

حدیث نگاهش پر از تشکر بود. "میدونم که می‌تونی. فقط... قراره سخت باشه."

---