مگر نمی شود زیر چتر نگاه کسی

مگر نمی شود زیر چتر نگاه کسی
خانه ای ساخت ، عاشق شد ؟
ببین میان این همه معجزه
چقدر شعر می شوم با تو
وقتی تو را می ‏بوسم
بگذار دنیا را آب بردارد
من در میانِ آرامشِ آغوشِ تو
در هر طوفانی به ساحل می‏ رسم
من از تمام صبح هایم
فقط همانی را به یاد دارم
که تو در آغوش من لبخند میزدی
وگرنه باقی طلوع‌ها همگی شب اند
بی تو …!
❤ ️❤ ️