chapter: 2

chapter: 2
part: 2




یه خالکوبی جدید روی ساعدش بود با چشمای گشاد به جمجه، پرنده، تاس، چاقو اشنایی که روی تاندون ها و عضلات منقبضش خودنمایی میکرد خیره شدم
و یه گل مینا.
یع گل مینای فاکی.
دیدنش باعث سرخ شدنم از خشم میشه
نرو ناله ای میکنه و پوست های سوزناکمو بین انگشتاش فشار میده "چقدر عاشق تنبیه همسرمم، تو بهش نیاز داری مگه نه ریتا؟ " لبه لباسمو میگره و بالا میکشه و باسنم نمایان میشه هوای سرد پوستمو لمس میکنه، حس وقیحانه ای داره و نگاه حریصانه شوهرم حتی بدتر هم میشه، اون انگشتاشو اروم زیر شورتم میبردو از بین لپ های باسنم بالا میکشه میدونم چه اتفاقی در انتظارمه بدنم کاملا به یاد داره که تنبیهاتش چه حسی داره و خیلی وقته که کسی بهم دست نزده-سال های خیلی طولانی-که به طرز عجیبی منتظرشم نوازش انگشتای نرو و اسپنک های گوشت باسنمو حس میکردم، اون بارها و بارها اسپنکم میکنه و هر ضربه انفجاری از درد رو برام به ارمغان میاره، بین ضربه هاش حتی بهم فرصت نمیداد که خودمو جمع کنم تند تند پشت سر هم انجامش میداد، باسنم کاملا اتیش گرفته بود
دستشو از بین پاهام رد کردو با انگشت شستش روی کلیتوریسم فشار میاورد، گرما و درد منو فرا گرفته بود و میتونستم خیس شدنمو روی انگشتاشو حس کنم "یادته چطوری وقتی دختر خوب صدات میکردم محتاجم میشدی؟ یادت میاد؟" نیشگونی از باسنم گرفت که جیغ کشیدم
"الان دیگه اینو درک نمیکنی ریتا، چون تو دیگه اون «دختر خوب» نیستی" و دوبارت شروع کرد که اسپنک کردنم ضرباتش اونقدر محکم بود که مطمئنم تا چند روز جای کبودیش و دردشو باید تحمل کنم
فکم رو بین انگشتاش فشار داد"چیزی برای گفتن داری، همسرم؟"
"لعنتی"نفسم به سختی از ریه هام بیرون میومد "ولم کن"
"همین که بگی چیو داری ارم پنهون میکنی، ولت میکنم"
"من چیزیو ازتپنهون نمیکنم، دنبالت گشتمو منتظرت بودم ولی کاش این زحمتو بت خودم نمیدادم"
"تو یه دروغگویی بیش نیستی ریتا، از اولین باری که دیدمت مدام داشتی دروغ میگفتی، پس الان چاا باید یه کلمه از حرفاتو باور کم؟"
با عصبانیت بهش نگاه کردم"فک میکنیوقتی نبودی با یکی دیگه بودم؟ ها؟ "