تا آسمان هم میرسد فریاد این بغض

تا آسمان هم میرسد فریاد این بغض
بغضی که گویا ریشه هایش در زمین است !
از بار غم ها کم نکردند اشک هایم
انگار غم در چشم هایم ته‌نشین است
می‌سوزم از داغی که بر دل دارم از او
می‌سازم امّا عشق ، بی‌حد آتشین است !
دیگر نمی‌گیرد به یاری دست ها را
وقتی عصا ، مارِ درونِ آستین است !
مجنون شدن چیز عجیبی نیست ، شاید
دیوانه بودن راهکار آخرین است ...