بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قَالَتِ الْأَعْرَابُ آمَنَّا قُلْ لَمْ تُؤْمِنُوا وَلَكِنْ قُولُوا أَسْلَمْنَا وَلَمَّا يَدْخُلِ الْإِيمَانُ فِي قُلُوبِكُمْ وَإِنْ تُطِيعُوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ لَا يَلِتْكُمْ مِنْ أَعْمَالِكُمْ شَيْئًا إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ - اعراب - باديه نشين گفتند: ايمان آورده‏‌ايم؛ بگو شما ايمان نياورده‏‌ايد، ولی بگوئيد اسلام آورده‌ايم، اما هنوز ايمان وارد قلب شما نشده است! و اگر از خدا و رسولش اطاعت كنيد پاداش اعمال شما را به طور كامل می‏دهد، خداوند غفور و رحيم است.(سوره حجرات آیه 14)
مقصود از اعراب در این آیه، تمامی نژاد عرب نمی‌باشد، چنان که در آیات دیگری به ایمان برخی از اعراب تصریح نموده است؛ لذا اعراب در این آیه را بادیه‌نشینان، یعنی مردم عوام تعریف نموده‌اند که نزد ایشان ادعای ایمان می‌نمودند.
پیام آیه، دربارۀ عرب یا غیر عرب نیست، بلکه توجه دادن به تفاوت اسلام با ایمان می‌باشد. اسلام، مقدم بر ایمان می‌باشد؛ تا کسی مسلمان نشود، ایمان نمی‌آورد و مؤمن نمی‌شود؛ لذا هر مؤمنی، حتماً مسلمان است، اما هر مسلمانی، حتماً مؤمن نیست.
ایمان، به قلب مربوط است، اما اسلام به معنای تسلیم شدن، در گفتار و عمل ظهور دارد؛ لذا فرمود: اسلام آورده‌اید، اما هنوز ایمان به قلب شما وارد نشده است.!
هرچقدرمسلمانی،آگاهانه‌تر والبته خالصانه‌ تر باشد، ایمان، کامل‌تر می‌ شود.(ادامه دارد...)