پارت ۹۳
۱۰ ساعت بعد
ساعت ۲۲:۲۲
نگرانی ، نگرانی و نگرانی
تنها کلمه‌‌ای بود که میتونست وضعیت آشفته دازای رو بیان کنه
آشفته مساحت اتاق رو با اون سر و وضع بهم ریخته دور میزد ، هربار که تماس و پیامکی میدید به سرعت باد میرفت و در درگاه خدا دعا میکرد که خبری از دردونه موحناییش باشه
اما نبود
خودش و افرادش مثل سرباز ها همه جایی که به ذهنش میرسید رو گشتن اما دریغ از یه نشون از چویا
و حالا از سر نگرانی و ناامیدی به خونه ، داخل اتاق خودشون پناه آورده بود ، و پیرهنی متعلق به عزیزکش تو آغوشش بود
نمیتونست بیشتر از این دور بودن از اون رو تحمل کنه نمیتونست بیشتر از این فکر و خیالاتی در رابطه با اینکه چه بلایی تا الان ممکنه سر بهترینش آورده باشن رو تحمل کنه
فقط میخواست اون الان پیشش باشه مثل همیشه که پیشش بود
با صدای شکسته و خمار آروم لب زد:نمیدونم تو چه وضعی هستی...نمیدونم چطوری...نمیدونم تا الان ممکنه زنده باشی یا....یا ...یا مُر...مُرده باشی
اما قسم میخورم اگر کسایی که این بلا رو سرت آوردن رو پیدا نکنم و بهشون درست حسابی ندم بی وجودی بیش نیستم
صدای تق تق در مانع از ادامه حرفاش شد
و قامت پدرش نمایان شد
با لحن آروم و ملایمی پرسید:دازای میتونم...میتونم بیام داخل؟
میدونست این اتاق برای پسرش چقدر مهم بود پس نمیخواست با بدون اجازه وارد شدن به جایی که برای پسرش مهمه به خریمش تجاوز کنه و وضعیت رو بدتر کنه
دازای در جواب پدرش با سرد ترین حالت ممکن گفت:چیزی میخوای؟
فوکوزاوا:فقط میخوام حرف بزنیم...لطفا
دازای:برو....منم الان میام
یه کم بعد از اتاق بیرون اومد و سمت پدرش که روی کانامه نشسته بود رفت
اما کنارش نشست
دقیقا روی مبل تک نفره و جدا از پدرش نشست
و باز هم خسته گفت:خب پدر چی میخواستی بهم بگی؟
فوکوزاوا:اول از همه میخواستم معذرت خواهی کنم بابت اون حرفا و تمام کار هام....من ...من واقعا متاسفم دیر فهمیدم اما الان ...الان فهمیدم که اش...اشتباه کردم منو بلخش بخاطر تموم کار هایی که با و با...با چویا کردم
دازای:هه...چه جالب تو عذرخواهی هم بلدی؟
فوکوزاوا سان بزرگ هم عذر خواهی بلده؟جالبه....اما میدونی چیه دیگه برام مهم نیست
فوکوزاوا: دازای گوش کن_
دازای با فریاد گفت:نه پدر تو گوش تو...برای اولین بار هم که شده تو گوش کن
من عذرخواهیت رو نمیخوام من دلسوزی و محبتت رو نمیخوام من ترحمت رو نمیخوام شرکتت رو نمیخوام
تنها چیزی که الان میخوام اینه که بدونم‌چویا خوبه یا نه ، نفس میگشه یا نه ، تنش زخمیه یا نه ، بلایی سرش تونده یا نه
فقط اونو میخوام من برای الان و همیشه اونو میخوام بابا!!!!!!
حرفاش پر از خشم و درد و دلتنگی بود هرکس این مرد رو از دور میدی متوجه شدت عشقش نسبت به معشوقش میشد
اما چه فایده که معشوق الان کنارش نبود
بلتد شد و نزدیک پدرش رفت یقه پدرش رو گرفت و با تموم توانی که براش مونده بود گفت:من چویا رو میخوام...من دوردونه‌ام رو میخوام من عزیزکم رو میخوام موحنایی خودم رو میخوام فقط اونو میخوام...اونو بهم بده بابا....خواهش میکنم...اونو اونو بهم برگردون
دستاش رو بالا برد و پس از چند سال پسرش رو به آغوش پدرانش دعوت کرد و مرحم زخماش شد
اگر چه دیر بود
اما خب به قول معروف...دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه
فوکوزاوا:درسته درسته میفهمم چی میگی پسرم میفهمم هرکاری بگی برات میکنم...هرکاری
دازای:مگه تو بابای من‌نیستی مگه تو قدرتمند نیستی!!!!!!! پس اونو بهم برگردون همینو میخوام فقط...فقط همینو میخوام
فوکوزا:پیداش میکنم قسم میخورم پیداش میکنم
فئودور:دازای!!!!!!
صدای فئودور کل خونه رو برداشت و باعث شک رفتن فوکوزاوا و دازای شد
و باز هم دازای با همون لحن جواب دادش
دازای:فئو چیشده چرا داد میزنی؟
نفس نفس زنان نزدیک شد و گفت:چویا...چویا
دازای:چو..چویا؟!!! چویا چی فئو بگو ببینم
بفرمااا اینم پارت شرط برا پارت بعدی میزارم ۱۵ تا لایک میخواستم ۲۲ تا بزارمش اما دلم نیومد
کامنت فراموش نشه
((o(^∇^)o))
ساعت ۲۲:۲۲
نگرانی ، نگرانی و نگرانی
تنها کلمه‌‌ای بود که میتونست وضعیت آشفته دازای رو بیان کنه
آشفته مساحت اتاق رو با اون سر و وضع بهم ریخته دور میزد ، هربار که تماس و پیامکی میدید به سرعت باد میرفت و در درگاه خدا دعا میکرد که خبری از دردونه موحناییش باشه
اما نبود
خودش و افرادش مثل سرباز ها همه جایی که به ذهنش میرسید رو گشتن اما دریغ از یه نشون از چویا
و حالا از سر نگرانی و ناامیدی به خونه ، داخل اتاق خودشون پناه آورده بود ، و پیرهنی متعلق به عزیزکش تو آغوشش بود
نمیتونست بیشتر از این دور بودن از اون رو تحمل کنه نمیتونست بیشتر از این فکر و خیالاتی در رابطه با اینکه چه بلایی تا الان ممکنه سر بهترینش آورده باشن رو تحمل کنه
فقط میخواست اون الان پیشش باشه مثل همیشه که پیشش بود
با صدای شکسته و خمار آروم لب زد:نمیدونم تو چه وضعی هستی...نمیدونم چطوری...نمیدونم تا الان ممکنه زنده باشی یا....یا ...یا مُر...مُرده باشی
اما قسم میخورم اگر کسایی که این بلا رو سرت آوردن رو پیدا نکنم و بهشون درست حسابی ندم بی وجودی بیش نیستم
صدای تق تق در مانع از ادامه حرفاش شد
و قامت پدرش نمایان شد
با لحن آروم و ملایمی پرسید:دازای میتونم...میتونم بیام داخل؟
میدونست این اتاق برای پسرش چقدر مهم بود پس نمیخواست با بدون اجازه وارد شدن به جایی که برای پسرش مهمه به خریمش تجاوز کنه و وضعیت رو بدتر کنه
دازای در جواب پدرش با سرد ترین حالت ممکن گفت:چیزی میخوای؟
فوکوزاوا:فقط میخوام حرف بزنیم...لطفا
دازای:برو....منم الان میام
یه کم بعد از اتاق بیرون اومد و سمت پدرش که روی کانامه نشسته بود رفت
اما کنارش نشست
دقیقا روی مبل تک نفره و جدا از پدرش نشست
و باز هم خسته گفت:خب پدر چی میخواستی بهم بگی؟
فوکوزاوا:اول از همه میخواستم معذرت خواهی کنم بابت اون حرفا و تمام کار هام....من ...من واقعا متاسفم دیر فهمیدم اما الان ...الان فهمیدم که اش...اشتباه کردم منو بلخش بخاطر تموم کار هایی که با و با...با چویا کردم
دازای:هه...چه جالب تو عذرخواهی هم بلدی؟
فوکوزاوا سان بزرگ هم عذر خواهی بلده؟جالبه....اما میدونی چیه دیگه برام مهم نیست
فوکوزاوا: دازای گوش کن_
دازای با فریاد گفت:نه پدر تو گوش تو...برای اولین بار هم که شده تو گوش کن
من عذرخواهیت رو نمیخوام من دلسوزی و محبتت رو نمیخوام من ترحمت رو نمیخوام شرکتت رو نمیخوام
تنها چیزی که الان میخوام اینه که بدونم‌چویا خوبه یا نه ، نفس میگشه یا نه ، تنش زخمیه یا نه ، بلایی سرش تونده یا نه
فقط اونو میخوام من برای الان و همیشه اونو میخوام بابا!!!!!!
حرفاش پر از خشم و درد و دلتنگی بود هرکس این مرد رو از دور میدی متوجه شدت عشقش نسبت به معشوقش میشد
اما چه فایده که معشوق الان کنارش نبود
بلتد شد و نزدیک پدرش رفت یقه پدرش رو گرفت و با تموم توانی که براش مونده بود گفت:من چویا رو میخوام...من دوردونه‌ام رو میخوام من عزیزکم رو میخوام موحنایی خودم رو میخوام فقط اونو میخوام...اونو بهم بده بابا....خواهش میکنم...اونو اونو بهم برگردون
دستاش رو بالا برد و پس از چند سال پسرش رو به آغوش پدرانش دعوت کرد و مرحم زخماش شد
اگر چه دیر بود
اما خب به قول معروف...دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه
فوکوزاوا:درسته درسته میفهمم چی میگی پسرم میفهمم هرکاری بگی برات میکنم...هرکاری
دازای:مگه تو بابای من‌نیستی مگه تو قدرتمند نیستی!!!!!!! پس اونو بهم برگردون همینو میخوام فقط...فقط همینو میخوام
فوکوزا:پیداش میکنم قسم میخورم پیداش میکنم
فئودور:دازای!!!!!!
صدای فئودور کل خونه رو برداشت و باعث شک رفتن فوکوزاوا و دازای شد
و باز هم دازای با همون لحن جواب دادش
دازای:فئو چیشده چرا داد میزنی؟
نفس نفس زنان نزدیک شد و گفت:چویا...چویا
دازای:چو..چویا؟!!! چویا چی فئو بگو ببینم
بفرمااا اینم پارت شرط برا پارت بعدی میزارم ۱۵ تا لایک میخواستم ۲۲ تا بزارمش اما دلم نیومد
کامنت فراموش نشه
((o(^∇^)o))
- ۹.۸k
- ۲۴ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۲۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
