اعتماد پارت|۱۹۰|
۱۹۰
ا/ت
بعده یکیاساعت حرف زدن عمو هو رفت و من موندمو کوک
تو بغلش بودمو سرمو به بازوش تکیه دادم
–این همه جنگیدی و همهی این درد و بلاها رو تحمل کردی که آخرش اینا رو بدی به من؟
خندیدم و با یادآوری چیزایی که تجربه کردیم شروع کردم به حرف زدن
–یادمه اولین روزی که بعده ده سال پامو تو فرودگاه اینجا گذاشتم از دیدن آدمایی که شبیه خودم بودم خوشحال بودم
دستش بین موهام رفت
–اینقدر از خود بی خود شده بودم که فقط با ذوق به اطرافو آدما نگاه میکردم..بعدش برخوردم به یه مرده بداخلاق و باعث شدم وسیله هاش از دستش بیوفتن
با یادآوری اونروز با خنده گفتم:خیلی زشت و بد اخلاق بود..بعدش رفتم خونمون و کلی دلتنگیو خاطراتمو دیدم
نفس عمیقی کشیدمو لبخندی زدم،اون ساکت داشت بهم گوش میداد
–عمو هو این مدارکو بهم داد و هشدار داد که اگه نمیتونم مقاومت کنم برگردم آلمان اما من موندم..
–من از روزی که وارده عمارت پدرت شدی یکیو گذاشته بودم راپورتت رو بهم بده
سرمو بالا گرفتم
–جدی؟
سرشو تکون داد
دوباره تو بغلش تکیه زدم
–اونروز بیخبر رفتم گشت و گذار تنهایی..آدمای مینهو گرفتنمو بردنم،کلی کتک خوردم
–بلای بدتری سرش اومد،خیالت راحت
با چشمای گرد شدم نگاش کردم
–چیکارش کردی مگه؟
–ادامه بده
بیخیال به ادامش پرداختم
–خب بعدشم که تو آدمات ریختین و من فرصت برای فرار پیدا کردم اما در نهایت گیره یه دیو افتادم
با خنده گفتم:میدونی با اینکه ازت بدم میومد چی راجبت فکر میکردم؟
–چی فکر میکردی؟
–فکر میکردم خیلی جذاب و خوشتیپی و کاش یجا دیگه دیده بودمت..اون موقع حتما عاشقت میشدم
–الان نیستی؟
–الان بیشتر از خودم دوستت دارم
–همونطور که من بیشتر از جونم دوستت دارم دختر
سرمو روی سینش گذاشتم
–هیچوقت فکر نمیکردم همچین سرنوشتی برام رقم بخوره،اتفاقاتی که افتاد و بلا هایی که سرمون اومد..دعوا هامون و بحثای بی اساسمون همشون منو بزرگ کردن و بهم فهموندن زندگی همیشه اونطور که من میخوام قرار نیست پیش بره،فهمیدم باید برای زندگی جنگید،باید برای حال خوب و خوشبختی تلاش کرد و عقب نشینی نکرد
ساکت شدم..
–منم فهمیدم دنیا همیشه هم سیاه و خاکستری نیست..همیشه خشم حرف اولو نمیزنه،خنده وجود داره،رنگای مختلف وجود دارن،خوشبختی وجود داره،حتی تو ثانیه های کم و محدود..فقط باید دنبالش بگردی..من همهی اینا رو به لطف تو فهمیدم،زمانی که عادت نداشتم اما وقتی میومدم خونه میدیدم یکی بعده سالها صدای خنده و قهقهه هاش کل خونه رو پر کرده..تو خیلی چیزا به من یاد دادیو تنهام نزاشتی
ا/ت
بعده یکیاساعت حرف زدن عمو هو رفت و من موندمو کوک
تو بغلش بودمو سرمو به بازوش تکیه دادم
–این همه جنگیدی و همهی این درد و بلاها رو تحمل کردی که آخرش اینا رو بدی به من؟
خندیدم و با یادآوری چیزایی که تجربه کردیم شروع کردم به حرف زدن
–یادمه اولین روزی که بعده ده سال پامو تو فرودگاه اینجا گذاشتم از دیدن آدمایی که شبیه خودم بودم خوشحال بودم
دستش بین موهام رفت
–اینقدر از خود بی خود شده بودم که فقط با ذوق به اطرافو آدما نگاه میکردم..بعدش برخوردم به یه مرده بداخلاق و باعث شدم وسیله هاش از دستش بیوفتن
با یادآوری اونروز با خنده گفتم:خیلی زشت و بد اخلاق بود..بعدش رفتم خونمون و کلی دلتنگیو خاطراتمو دیدم
نفس عمیقی کشیدمو لبخندی زدم،اون ساکت داشت بهم گوش میداد
–عمو هو این مدارکو بهم داد و هشدار داد که اگه نمیتونم مقاومت کنم برگردم آلمان اما من موندم..
–من از روزی که وارده عمارت پدرت شدی یکیو گذاشته بودم راپورتت رو بهم بده
سرمو بالا گرفتم
–جدی؟
سرشو تکون داد
دوباره تو بغلش تکیه زدم
–اونروز بیخبر رفتم گشت و گذار تنهایی..آدمای مینهو گرفتنمو بردنم،کلی کتک خوردم
–بلای بدتری سرش اومد،خیالت راحت
با چشمای گرد شدم نگاش کردم
–چیکارش کردی مگه؟
–ادامه بده
بیخیال به ادامش پرداختم
–خب بعدشم که تو آدمات ریختین و من فرصت برای فرار پیدا کردم اما در نهایت گیره یه دیو افتادم
با خنده گفتم:میدونی با اینکه ازت بدم میومد چی راجبت فکر میکردم؟
–چی فکر میکردی؟
–فکر میکردم خیلی جذاب و خوشتیپی و کاش یجا دیگه دیده بودمت..اون موقع حتما عاشقت میشدم
–الان نیستی؟
–الان بیشتر از خودم دوستت دارم
–همونطور که من بیشتر از جونم دوستت دارم دختر
سرمو روی سینش گذاشتم
–هیچوقت فکر نمیکردم همچین سرنوشتی برام رقم بخوره،اتفاقاتی که افتاد و بلا هایی که سرمون اومد..دعوا هامون و بحثای بی اساسمون همشون منو بزرگ کردن و بهم فهموندن زندگی همیشه اونطور که من میخوام قرار نیست پیش بره،فهمیدم باید برای زندگی جنگید،باید برای حال خوب و خوشبختی تلاش کرد و عقب نشینی نکرد
ساکت شدم..
–منم فهمیدم دنیا همیشه هم سیاه و خاکستری نیست..همیشه خشم حرف اولو نمیزنه،خنده وجود داره،رنگای مختلف وجود دارن،خوشبختی وجود داره،حتی تو ثانیه های کم و محدود..فقط باید دنبالش بگردی..من همهی اینا رو به لطف تو فهمیدم،زمانی که عادت نداشتم اما وقتی میومدم خونه میدیدم یکی بعده سالها صدای خنده و قهقهه هاش کل خونه رو پر کرده..تو خیلی چیزا به من یاد دادیو تنهام نزاشتی
- ۱۱.۵k
- ۰۷ مرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط