یه صبح جمعه پاییز تو دیگه چشماتو بستی / خبر، این بار صحت

یه صبح جمعه پاییز تو دیگه چشماتو بستی / خبر، این بار صحت داشت تو از سیاره‌مون رفتی دیدی / تو آخرین کنسرت چقدر مردم باهات خوندن / سکوتت تلخ بود اما یه بار مردم به‌جات خوندن / بخواب آروم گل بی‌تا صدات تا آسمونا رفت / اونی که اهل موندن بود خودش این‌بارو تنها رفت / دیگه دلواپست نیستیم ستاره رو زمین جاش نیست / شکسته قلبمون اما ستاره درد همراش نیست / لالالالا یکی بود و هنوزم هست و میمونه / ولی از وقتی که رفته تمام شهر بارونه / با شوق و صبر تا آخر فقط با درد جنگیدی / یه ایران بدرقه‌ت کردن خودت بودی خودت دیدی / یه دنیا خاطره مونده با تکرار هر آهنگت / صدات هست و همه با بغض عمیق و سخت، دلتنگت / به جات یه صندلی خالی توی تالار میلاده / که عکس تو روی پرده‌ش، بزرگ و صاف افتاده / لالالالا صدای خوش، ستاره، کوچ، تنهایی / تو با پرواز تو اوجت، با یه کنسرت رویایی / سفر خوش، جاده‌ها هموار بدون می‌مونی تا آخر / مبارک باشه آغازت اگرچه سخته این باور / حالا خیلی کسا عشقو به آوازت بدهکارن / چه خوب شد که خودت دیدی چقدر مردم دوست دارن / یه صبح تلخ پاییزی، دلامون خونه غم شد / چون از فهرست کنسرتا صدای مرتضی کم شد.

به یاد زنده یاد مرتضی پاشایی که در تموم لحظه های زندگی در هر شرایطی همدم و تسکین دلهامون بودن ...یادش گرامی