یه صبح جمعه ی پاییز

یه صبح جمعه ی پاییز
تو دیگه چشماتو بستی
خبر این بار صحت داشت
تو از سیارمون رفتی
دیدی تو اخرین کنسرت
چقدر مردم باهات خوندن
سکوتت تلخ بود اما
یه بار مردم به جات خوندن
بخواب اروم گل بیتا
صدات تا اسمونا رفت
اونی که اهله موندن بود
خودش این بار و تنها رفت
دیگه دلواپست نیستیم
ستاره رو زمین جاش نیست
شکسته قلبمون اما
ستاره،درد همراش نیست
لا لا یکی بود و هنوزم هستو
می مونه،ولی از وقتی که رفته
تمام شهر بارونه
با شوق و صبر تا اخر
فقط با درد جنگیدی
یه ایران بدرقت کردن
خودت بودی خودت دیدی
یه دنیا خاطره مونده
با تکرار هر اهنگت
صدات هستو همه با بغض
عمیق و سخت،دلتنگت
.......
به جات یه صندلی خالی
توی تالار میلاده
که عکسه تو روی پردش
بزرگ و صاف افتاده
لا لا صدای خوش
ستاره،کوچ،تنهایی
تو و پرواز تو اوجت
با یه کنسرت رویایی
سفر خوش،جاده ها هموار
بدون می مونی تا اخر
مبارک باشه اغازت
اگر چه سخته این باور
حالا خیلی کسا عشقو
به اوازت بدهکارن
چه خوب شد که خودت دیدی
چه قدر مردم دوستت دارن
یه صبح تلخ پاییزی
دلامون خونه ی غم شد
چون از فهرست کنسرتا
صدای مرتضی کم شد
داداشی خوبی؟؟؟
اونجا میون ابرا پیش خدا جات راهته؟؟؟
اره؟؟؟
این اهنگ از مریم حیدر زاده است خیلی زیباست...خیلی...
http://ghlam.blogfa.ir/post/%D8%AF%D8%A7%D9%86%D9%84%D9%88%D8%AF-%D8%A2%D9%86%DA%AF-%D8%AC%D8%AF%DB%8C%D8%AF-%D9%85%D8%B1%DB%BC%D9%85-%D8%AD%DB%BC%D8%B1%D8%B2%D8%A7%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D9%86%D8%A7%D9%85-%DA%A9%D9%86%D8%B3%D8%B1%D8%AA-%D8%B1%D9%88%DB%BC%DB%A7%DB%8C%DB%8C