.

.


به سراغ من اگر می آیید،
پشت هیچستانم !
پشت هیچستان جایی است.
پشت هیچستان رگ های هوا
پُر قاصدهایی است،
که خبر می آرند
از گل واشده ی
دورترین بوته خاک

روی شنها هم
نقشهای سُمِ اَسبانِ
سواران ظریفی است
که صبح
به سرتپه ی معراجِ
شقایق رفتند.

پشت هیچستان
چتر خواهش باز است!
تا نسیم عطشی
در بُنِ برگی بدود
زنگ باران به صدا می آید

#سهراب_سپهری