هر چه می خواهی بگو، دنیا همانت می دهد...

هر چه می خواهی بگو، دنیا همانت می دهد...
حیف گاهی آرزوها را امانت می دهد...

تا که خوابت می رسد بر بوسه هنگام وصال...
زنگ ساعت ، صبح فردا را نشانت می دهد...

عاشق هر کس شوی قبل از تو عاشق بوده است...
گاه بهتر از تو را بر عاشقانت می دهد...

قد دنیا واژه داری تا بگویی ، حیف حیف...
بعد مرگ واژه ها دنیا زبانت می دهد...

سیر باید شد از این دنیا که گاهی بی خرد...
لقمه ها را او فراتر از دهانت می دهد...

سخت میگیرد گلویت را محبتهای زشت...
آب می خواهی ولی بی رحم نانت می دهد...

جان به لب می آید اما جان نمیبخشد تو را...
روح از تن می رود آنگاه جانت می دهد...