وقتی فکر میکنم تو زمان های سختشون یا حتی خوشی حاشون کنارش

وقتی فکر میکنم تو زمان های سختشون یا حتی خوشی حاشون کنارشون نبودم اما اونا همیشه با من بودن قلبم درد میگیره من هیچکدوم از این لحظه ها ارمی نبودم ولی با جون دل تو این چند سال از خودم مایه گذاشتم تا شادشون کنم وقتی به این فکر میکنن که خیلی ها تازه ارمی میشن دلم میسوزه که اونام همین حسو خواهن داشت و فهمیدن اینکه خاطره انگیز ترین لحظاتشون کنارشون نبودن و از دستشون دادن رنجشون میده
مثل رنجی که خودمم هنوز دارم میکشم....
ارمی های قدیمی خوش شانس ترین هان
وقتی فکر میکنم کوکی کوچولو ۳۰ سالش شده بغض گلوم و چشامو فرا میگیره وقتی به تین فکر میکنم شاید نبینمشون یا شاید ببینمشون ولی فقط برای یک بار دلم میخواد خودمو خلاص کنم.
دردای گذشته هرچی که گذروندم یا میگذرونیم هیچ کدوم به اندازه این حس ها بد و اذار دهنده نیستن"ارمی ها این حرفمو خوب درک میکنن"
احساس میکنم تو قفسی گیر کردم که اجازه نمیده زندگی کنم، گریه کنم، بخندم، کمک کنم، انگیزه داشته باشم و........
و فقط پسران که بهم امید میدن
احساس خفگی مطلق
و ببخشید که این متنو نوشتمو حالتونو بد کردم فقط حالم خوب نیست تصلا خوب نیست و گفتن این جمله وتقا برام سخته