بهار و خاکستر

بهار و خاکستر

من اگر سوختم از آتش بی رحم نگاه
خاک خاکستر من بذر بهاری دگر است

تو اگر پر زدی از باغ دل ویرانم
هرچه در حافظه مانده گذر از رهگذر است

گرچه شب بود و به تردید سحر خو کرده
با نفس های تو در سایه ات آتش خوردم

هر چه گفتم نروم باز به رفتن رفتی
من بدنبال تو دز آخر دریا مردم

سیب را چیدی و آویخت به گیسوی هوس
من دعا خواندم و از دست دعا برگشتم
هرچه مستان به قنوت آمده ان من بودم
که به یک جرعه ز جام تو فنا برگشتم

خانه را سوز زدی شمع در آغوش کشید
پروانه زهر همان شعله به جانش انداخت
آب دریاچه به خونِ من و آه آلوده
ماه در آینه اش عکسِ پریشانم ساخت

راه بستی و در آن راه چراغی خاموش
من ولی کوری که شوق نگه داشته ام

هرچه گفتند فراموش کن از یاد ببر
با تمام جگرم یاد تو را داشته ام

گرچه نفرین به لبم آمد و برگرداندم
گرچه صد بار شکستیم و تو را بخشیدم

گرچه دستان تو بر گردن من حلقه نبود
باز در خاطر خود بوسه به آن پیچیدم

و بدان عشق اگر ریشه کند در شب دل
هیچ طوفان نتواند که به ریشه برسد

هر چه از شاخ پر از میوه که خون هم بچکد
بازهم شاخه به دنبال بهار است و رسد

محمد خوش بین
دیدگاه ها (۰)

『 #Dark Fantasy Romance 』The Scarlet Cure━━━━━━⊱ ⚔ ⊰━━━━━━پا...

✦ اولین گناه ✦فصل سی‌و‌هشتم: بیدار شو---شانه‌اش را بستم.با د...

رمان هفتمین سایه

#در_آغوش_شیطان𝓒𝓱𝓪𝓹𝓽𝓮𝓻 𝓞𝓷𝓮 : ¹𝓟𝓪𝓻𝓽 : ¹صدای جیغ‌ها توی گوشش می...

Seventeen

بهار و خاکستر

🌷به یاد شهیدان #حاج_قاسم و #ابومهدی 🌷اندکی صبر که نابود شَوَ...

عزیزم، عشق سوزانم خیالی نیست بسوزانم به خاکستر مرا بنشانم ای...

خدا حلاج دعویهاست ، میزان؛ رازِ بی ابراز دلهامان ... "آهسته ...

اشعار مناجات با خدا *** باز کن در که گدای سحرت برگشته عبد عص...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط