عاشقانه

روزهای بی تو بودن  روزهای سردِ سرد
بی تو تکرارِ نبودن در هجومِ وَهم وُ درد
بی تو این ماتمکده بوی گل و ریحان نداشت
بی تو این جسمم دگر جایی برای جان نداشت
بی تو حتی وقتِ شادی غرق در غم میشدم
در نبودت هر نفس از زندگی کم میشدم
رفتی اما هیچ گفتی بی تو حالِ من چه شد؟
هیچ گفتی آرزوهای محالِ من چه شد؟
بعدِ تو داغِ  دلم لحظه به لحظه تازه شد
بعدِ تو دل بسکه نالید عاشقیش آوازه شد
بی تو مُردم، لیک، حتی یک نفر من را ندید
یک نفر حتی برای سنگ قبرم گل نچید
من تمامِ لحظه ها را بی تو پرپر کرده ام
سالها در کنجِ تنهاییِ خود سر کرده ام
سالهای بی تو بودن، سالهای  سردِ سرد
سالها رفت و دلم این داغ را باور نکرد.