ترس ... آری واژه ترس،

ترس ... آری واژه ترس،
این همان واژه ایست که ریشه اش را گم کرده است.
آرزوهایم همه زیباست ... اما میترسم
گاهی از نرسیدن به آن و گاهی از ...
انتظار آدمی را میکشد، اما گاهی رسیدن به خواسته ها از آن مرگ، هم بدتر است.
و این همان معنای ترس است.
ترس ... آری ... همان واژه ای که دل را میلرزاند.
زندگی با ترس چندان هم بد نیست. آدمی را ب فکر وامیدارد.
و اما من ...
خسته از افکار پریشان... خسته از آنچه ترس برایم ساخته.
نمیدانم چه کنم؟؟؟ واقعا میگویم. این ترس از رسیدن به آرزویم مرا سخت عذاب میدهد. شکنجه ای که تحملش صبر ایوب میخواهد.
و اما من ...
بی تحملتر و ترسو تر از آنم.
گاهی از آرزویم دوری میکنم ... گاهی از آن فکر فرار.
آرزویم بزرگ است، بزرگتر از آنکه رسیدنش تنها شیرینی را بهمراه داشته باشد.
ترس ... آری این همان واژه ایست که به همراه آرزویم خواهد آمد.
شاید آرزوی محالیست .... طمع گس ای دارد.
خواستنش غیر مجازست، شاید؟؟؟!!!
ترسم از آن است که با رسیدن به این خواسته،من خوشحال و دیگری آزرده خاطر شود.
نمیدانم ... احساسم این را میگوید. همان حس غریبی که ترس را به من آموخت.
آرزویم آن گونه است که رسیدن من به آن رسیدن دیگری به آن است،
و من ترسم از آن است که دیر بفهمد،
فرق عشق و عشق را
کاش بفهمد، کاش بداند
و من ...
آری ... میترسم از عاقبت آرزوی غیر مجاز.