_ ولی عطرِ نعنای من بهت آسیب نمیزنه کیم!

_ ولی عطرِ نعنای من بهت آسیب نمیزنه کیم!
+ اوه پسر!
چی باعث شده که اینطور بهش مطمعن باشی؟
به خاطر اینکه؛
من می‌شم اون بوسه ای که رو اشکات می‌خوابه.
می‌شم اون لبخندی که کنار لبت می‌شینه.
می‌شم اون شونه‌ای که می‌تونی بهش تکیه کنی.
می‌شم اون بادی که تو موهات می‌رقصه.
می‌شم اون خواب قشنگی که یادت می‌مونه.
می‌شم اغوشی که دردات فراموشت بشن.
می‌شم یه پناهگاه واسه تو تا یادت نره که هنوز زنده ای.
یادت نره من اینجام..
و تا وقتی که من اینجام اجازه نمیدم آسیب ببینی.