هرروز ارزو میکنم کاش یک نوجوون توی مدارس آمریکا بودم،چیرل

هرروز ارزو میکنم کاش یک نوجوون توی مدارس آمریکا بودم،چیرلیدر تیم راگبی مدرسه یا کاپیتان تیم بسکتبال،دغدغه ام درس و اینکه فردا قراره توی پارتی مدرسه بهم خوش بگذره یا نه میبود نه ترس از اینکه فردا قراره زنده باشم یا نه،ارزو میکنم کاش با لباسای راحت به مدرسه میرفتم نه با فرمایی از جنس پارچه پلاستیکی که رنگ مشکی و سرمه ایش احساسات و ذوق ادم رو کور میکنه،مقنعه ای که توی هوای گرم بالای پنجاه درجه مجبوریم سرمون کنیم اونم توی مدرسه ای که همه ی دانش اموزاش دخترن،ممکنه اینو بخونید و بگید چه ارزوهای سطحی و مزخرفی اما این ارزوها برای بیشتر نوجوونا سطحی و مزخرف نیست،مسیریه که اونو برای امید و ذوق به اینده تشویق میکنه شایدم بگید همه اینا فقط از پشت گوشی قشنگن ولی حتی اگه درش اغراقم باشه،حقیقتی که نشون نمیدن بهتر از وضعیت ماست( الانم که اصن مدرسه نمیریم🤣😭