گویی صائب به اندازه تمام مردم جهان فکر کرده است

گویی صائب به اندازه تمام مردم جهان فکر کرده است

شهسوار میدان خیال
جادوگر شعر
صائب افکار تو دل را زنده می‌سازد به عشق
زین سبب صاحبدلان جویای دیوان تواند
#صائب_تبریزی
صائب بگو ، که پرده شناسان روزگار
از دل تمام گوش به افسانهٔ تواند
#صائب_تبریزی
بهار طبع صائب ، فکر جوش تازه‌ای دارد
نسیم گلستانش را دم عیسی کرامت کن
#صائب_تبریزی
سخنهای تو صائب از حقیقت بهره ای دارد
که عارف میشود هرکس به دیوان تو می گردد
#صائب_تبریزی
نیست بی چاشنی مهر و محبت سخنم
نیست بی چاشنی مهر و محبت سخنم
#صائب_تبریزی
گردی از دور از نمکدان قیامت دیده است
هر که صائب از تو نشنیده است گفتار ترا
#صائب_تبریزی
حرف حق از دشمنان خود نمی دارم دریغ
می کنم واقف ز اسرار حقیقت خلق را
همچو صیقل صائب از دیوان من هر مصرعی
پاک سازد سینه از زنگ قساوت خلق را
#صائب_تبریزی
هزل و هجو و پوچ نتوان یافت در دیوان من
می رساند فال نیک من به دولت خلق را
صائب تبریزی
از نقش پای ما سخنی چند چون قلم
مانده است یادگار به هر جا گذشته‌ایم
صائب ز راز سینهٔ بحریم با خبر
چون موج اگر چه تند ز دریا گذشته‌ایم
صائب تبریزی
جیب و دامان فلک پر می‌شد از گفتار من
در سخن صائب هم‌آوازی اگر می‌داشتم
صائب تبریزی
خامه‌ام، گفت و شنیدم به زبان دگری است
من چه دانم چه سخنها به زبانم دادند ؟
صائب تبریزی
می‌شود قدر سخن سنجان پس از رفتن پدید
جای بلبل در چمن، فصل خزان پیدا شود
صائب تبریزی
نشاهٔ می می‌ دهد صائب حدیث تلخ ما
گر نخواهی بیخبر گردی، خبر از ما مپرس
#صائب تبریزی
اگر آیینه رویی در نظر می داشتم صائب
به طوطی می چشاندم شیوه شیرین مقالی را
#صائب_تبریزی
اگر درملک صورت نیست ما راگوشه ای صائب
سواد اعظم معنی است ملک بیکران ما
صائب تبریزی
می‌دهد بوی دل سوخته صائب سخنت
می‌توان یافت درین کار نفس سوخته‌ای
صائب تبریزی
صائب همه کس می برد از شعر ترم فیض
استادگی بخل در آب گهرم نیست
#صائب_تبریزی
شعر خود صائب مخوان بر مردم کوتاه بین
دیر می یابد سخن را هر که دوراندیش نیست
#صائب_تبریزی
نیست در افسردگان صائب اثر گفتار را
ورنه خون مرده را بیدار می سازیم ما
#صائب_تبریزی
محو کی از صفحه دل‌ها شود آثار من
من همان ذوقم که می‌یابند از گفتار من
#صائب_تبریزی
اینقدر گوهر زدریای معانی برکنار
صائب از عشق سخن سنجان کاشان آورد
#صائب_تبریزی
صائب میان تازه خیالان اصفهان
بس باشد این غزل، گل روی سبد مرا
#صائب_تبریزی
بعد از مولوی ،بيشترين استقبال و
اقتفاهای صائب از حافظ است.
صائب تبریزی ، عصاره فرهنگ ایرانی و از
شعرای بزرگ غزل‌سرا و مضمون ساز دوره
صفوی است که شعر را از کاخ به کوچه‌ها
کشاند و هم‌زبان با عامه مردم،شعر سرود.
صائب تبریزی؛ از۱۸غزل ترکی تا
۲۵۰هزار بیت شعر چاپ نشده
دیوان صائب عصاره ای از
کل میراث شعری گذشتگان
دیدگاه ها (۱۷)

عاشقانه های شبنم

رزق ما آید به پای مهمان از خوان غیب

گفتی: «عاشقین؟!» و دلم گفت: «مگر شک داری؟» من که جز نامِ تو ...

روز حافظ؛ از زبون یه شاعر ایرانی و آریایی ایراندوست جای تاسف...

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 ✿سوخت تنهایی مرا ای بی وفا وقت است وقت...

نخودی گفت لوبیائی راکز چه من گردم این چنین، تو درازگفت، ما ه...

سکوت بلندترین فریاد یک قلب تنهاست.

♛ مرضیــه♜♚♥ ℒ♡ⓥℯॐ ♌🌞 ✿خصم در ما شده پنهان ز خرد هم یادیدر ف...

عکس ملکه خوب ها.خواهش کپی ممنوع

شعر صایب در نظر رهبری

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط