در من دو انسان زیست می‌کنندیکی در ریای فتح جهان است و دی

در من دو انسان زیست می‌کنند؛یکی در ریای فتح جهان است و دی

در من دو انسان زیست می‌کنند؛یکی در ریای فتح جهان است و دیگری حتی از گشودن پنجره‌ای رو به آن گریزان. شاید اولی هنوز شیفته‌ی زندگی‌ست و دومی، از سنگینی تجربه‌ی آن، به انزوای خویش پناه برده است؛ و من حاصل کشمکش همیشگی اشتیاق و فرسودگی‌ام.
دیدگاه ها (۰)

انسان بودن، فقط یک زیستنِ ساده در بستر زمان نیست؛ یک سفر مست...

چند پارتی بازی ممنوع

حال خوب و خوش، مقصدی ست با مسیر متفاوت بدون تعریف واحدی واسه...

گوته می‌گوید: « زمان قلمروی من است.» و این کلامی پوچ است.اما...

هر کدام از ما در این پهنه‌ی هستی، مسافرانِ جاده‌ای هستیم که ...

گاهی دلم می‌خواهد تمام هیاهوی جهان را پشت سر بگذارم و پناه ب...

آینه‌ها دیگر تصویرِ آشنایی از من ندارند؛ انگار غباری از سال‌...

در انجمن نزد مرد نادان منشین که تو را نادان ندانند. زرتشتاگر...

آینه را که نگاه می‌کنم، غریبه‌ای را می‌بینم که سال‌هاست تنها...

رهایی از روزمره گی:

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط