عاشقانه های شبنم

دوست داشتنت زيبا ترين حس دنياست...
برای دوست داشتنت لزومی ندارد...
به نداشته هايمان فكر كنم...
به اينكه نتوانی خواسته هايم را برآورده كنی...
برای دوست داشتنت هیچ چیز
جزبودنت لازم نيست...
ومن فقط می خواهم دوستت بدارم...
برای دوست داشتنت همين كه چشمانم را ببندم...
و كنارت راه بروم كافيست...
بدون هيچ لمس و آغوشی...
برای دوست داشتنت همين كه دير به دير در كنارت،
هوا را نفس بكشم و
قلبم را گرم كنم كافيست...
همين كه كنارت،با فاصله،قدم بزنم ویواشکی تو را نگاه كنم،
و ببينم كه نگاهم می كنی و ميخندی،كافيست...
برای دوست داشتنت...
چيز زيادی لازم ندارم...
چون فقط ميخواهم دوستت
داشته باشم...
مثل همين فاصله ...
مثل چراغ های روشنِ بی كسی شهرم...
تو فقط با همه ی نداشتن ها و دور بودن هايت بخند...
تو ساده ترين اتفاق زندگی ام هستی...
نمی خواهم داشته باشمت...
فقط می خواهم دوستت بدارم...
تو واقعی ترين انتخاب من ...
در تمام سال های منطقی بودنم...
انگار اين بهار آمد...
كه فقط تو را دوست بدارم...
دوستت دارم...
مثل بارانی كه بی وقفه ببارد...
مثل بهار و شكوفه هايش...
مثل قدم هايت وقتی از من دور می شدی...

آرام جانم تاهمیشه

دوستت دارم...🫂