جهاد تمام شدنی نیست...

می‌بینید آقا‌جان!
می‌بینید چقدر دلتنگ شماییم!
ما حتی نتوانستیم یک دلِ سیر برای‌تان گریه کنیم.
نه اینکه بخواهیم از خودمان تعریف کنیم؛ این‌که آدمی دلش لَک بزند برای گریه و اشکش پشت پلکش سنگر گرفته باشد و بغضش در دلش بیداد کند؛ اما مجبور شود اشک را برگرداند و بغض را فرو بخورد چراکه مصلحت در دوام‌آوردن و مقاومت است خودش جهاد بزرگی‌ست. کارِ سختی‌ست خدا می‌داند!

✍ زهرا ابراهیمی