مثل وقتی که دوست داری کف دستانت را بگذاری دو طرف صورت ماه

مثل وقتی که دوست داری کف دستانت را بگذاری دو طرف صورت ماهش ، آرام پیشانیش را ببوسی و در چشمانش نگاه کنی و زمزمه کنی نگران نباش درست می شود و ایمان داشته باشی که درست می شود ...

درستش میکنی روزگار را ، نمی گذاری غم بزند به لحظه هایش ...

مثل وقتی که دوست داری در آغوش خودت پنهانش کنی تا توفان تمام شود ...

مثل وقتی که دوست داری نیمه های شب که همه خوابند صدایش کنی ، یک جانم بشنوی و تا خود صبح مست باشد جانت ...

مثل وقتی که دچاری به خواستن ولی دم نمی زنی ، نمی شود ...

به جای همه ی آرزوها ، برایش با واژه های بیجان مینویسی مراقب خودت باش ...

نه او می داند تو این سه کلمه را چگونه نوشته ای

نه تو می دانی او این سه کلمه را چگونه
می خواند ...