همیشه
همیشه
به انتهای گریه که می رسم
صدای سادۀ فروغ،
از نهایت شب را میشنوم
صدای غروب غزال ها را
آرام تر که شدم،
شعری از دفاتر دریا می خوانم
و به انعکاس صدایم
در آیینۀ اتاق
خیره می شوم
در برودت این همه حیرت
کجا مانده ای آخر...
#amd_msn11
به انتهای گریه که می رسم
صدای سادۀ فروغ،
از نهایت شب را میشنوم
صدای غروب غزال ها را
آرام تر که شدم،
شعری از دفاتر دریا می خوانم
و به انعکاس صدایم
در آیینۀ اتاق
خیره می شوم
در برودت این همه حیرت
کجا مانده ای آخر...
#amd_msn11
- ۱۹۷
- ۱۵ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
