.

.
ما عمقِ این زخم را نمی‌دانیم؛
نمی‌دانیم شب‌هایِ خانه‌ای که کودکش برنگشته، چطور صبح می‌شود.
ما خود را جایِ هیچ مادرِ داغداری نمی‌گذاریم.
ما فقط ایستاده‌ایم؛
به احترامِ ۴۳۶ زندگیِ ناتمام،
و به حرمتِ نام‌هایی که نباید در غبارِ زمان گم شوند.

از سوگ تا داد
پرده‌ی اول / سوگ