می‌گن زمان، درد رو می‌بره،

می‌گن زمان، درد رو می‌بره،
ولی باور کن، فقط شکلش عوض می‌شه.
درد می‌مونه…
تبدیل می‌شه به یه جمله‌ی کوتاه،
یه لبخندِ بی‌دلیل،
یه سکوتِ طولانی بین دو نفس.
و من هنوز،
هر شب قبل خواب،
آروم زیر لب می‌گم:
کاش بودی…
فقط همین...