{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

گاهی در شلوغیِ روزها، سایه‌ی کودکی‌مان بی‌صدا کنارمان راه

گاهی در شلوغیِ روزها، سایه‌ی کودکی‌مان بی‌صدا کنارمان راه می‌رود؛
همان کودکی که روزی با دلِ کوچک
و رویاهای بزرگش، دنیا را ساده‌تر می‌دید.
سال‌ها می‌گذرند، قد می‌کشیم، بزرگ می‌شویم و راه‌های زیادی را پشت سر می‌گذاریم؛
اما آن کودک هیچ‌وقت واقعاً از ما جدا نمی‌شود.
در گوشه‌ای از قلبمان می‌ماند، با همان رویاها، همان خنده‌ها و همان امیدهای ساده.
#amd_msn11
دیدگاه ها (۷)

لطفا برگرد عزیزم بدون تو اینجا هیچ معنایی ندارد.برگرد... نه ...

پروانه جان

سیره پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله (۴)

سایه های پنهان در شب های گرم فصل ۳ قسمت ۵‌با شروع ماه سوم، ر...

🖤 قسمت دوم آخرین حرف‌های یک پدربیماری پدر فاطمه روزب...

فاصله یک لبخند تا جنون

همیشه همه‌چیز آن‌طور که در خیال‌هایمان می‌چینیم پیش نمی‌رود،...

🧁 پارت بیست و چهارم (پایانی) | شیرین‌ترین پایانیک سال بعد......

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط