{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

پروردگارا

پروردگارا
هر تپش قلبم، نجواى سپاس است برای حضورت در درونم.
تو در هر ذره‌ی بودنم جاری‌ای؛
در نوری که صبح را بیدار می‌کند،
در نفس‌هایی که میان خاموشی و زندگی در رفت‌و‌آمدند.

من تو را در دردهایم هم می‌پرستم،
زیرا آموختم هر زخمی، راهی‌ست به سوی فهم عمیق‌تر از عشق تو.
هر فقدان، آغوشی‌ست پنهان از حضور تو در لباسی دیگر.

خدایا، شکر برای هر آنچه دادی و هر آنچه گرفتی،
شکر برای لحظه‌هایی که من را شکستی تا وسعت حضورم را ببینم.
شکر برای چشمی که دید، دلی که حس کرد، و روحی که فهمید
عشق تو، در هر چیز، بی‌صدا می‌تپد.

من از توام، با توام، به سوی تو بازمی‌گردم
و در میان این چرخه‌ی بی‌پایانِ بودن،
فقط یک کلمه باقی می‌ماند:
شُکر.
۳۶۹♻️
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
#شکر_گزاری
#عشق
#خداوند
#مسیر_بیداری
#آگاهی
دیدگاه ها (۷)

«خدا نکند» از آن ترانه‌هایی‌ست که عشق را در مرز میان دلتنگی ...

بعضی عشق‌ها شبیه لحظه‌ای کوتاه‌اند؛ می‌آیند، قلب را به تپش م...

عاشقانه های شبنم

«دیروز، دوباره عاشقت شدم. آن‌قدر زیبا بودی که بارها خواستم ب...

ریشه‌های نادیدنی زندگی:درخت، دو مسیر رشد دارد.یک مسیر رو به ...

سلام و احترام 🌻سلام امام زمان، حضرت مهدی جان♥️گاهی یک نام، ب...

تقدیم حضرت جانانم🌻💖💖🌻من شیفته‌ی شیوه‌ی بینظیرِ تو در رفاقت ک...

آن پیچکهای یاغی

کیستی که من جز او نمی بینم و نمیابمدریای کدام پشت پنجره ای؟ک...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط