آهنگ نوستالژی دختر ایرونی سعید پورسعید

آن روزها عشق بوی نامه‌های دست‌نویس می‌داد، بوی جوهر خودکار و کاغذی که هزار بار تا می‌شد تا در جیب جا بگیرد. دلی که برای یک نگاه ساده می‌تپید، هفته‌ها چشم‌به‌راه می‌ماند تا صدایی از دور شنیده شود. عشق، آرام بود و عمیق؛ مثل چای ذغالی در استکان لب‌پَر، مثل بوی باران روی خاک کوچه.
نه گوشی بود، نه پیام فوری. دلتنگی واقعاً دلتنگی بود و دیدار، واقعاً دیدار.
عاشق‌ها بلد بودند صبر کنند، بلد بودند دل‌دل کردن را مزه‌مزه کنند، و بلد بودند با یک سلام ساده، دنیای همدیگر را روشن کنند.
عشق‌های قدیمی، شبیه شعر بودند؛ کم‌حرف، پرمعنا و جاودانه.


🎵 #دختر_ایرونی
🎤 #سعید_پورسعید