سلام می کنم. رو بر می گردانی تا نادیده ام بگیری. اما همین

سلام می کنم. رو بر می گردانی تا نادیده ام بگیری. اما همین یعنی هنوز هم دلت این سوی دیده ات می تپد. خودت را به راه دیگری می زنی. راهی که هر دویمان خوب می دانیم به جایی ختم نمی شود. شاید نمی دانی برای فراموش کردن باید یاد بگیری، ببینی، دلتنگ شوی. پس رویت را برگردان. من تو را مثل کف دستم می شناسم. می دانم این تظاهرات به نادیده گرفتن یعنی هنوز یک جایی از کار می لنگد. باور کن این سرسنگین بودن ها هیچ دردی را دوا نمی کند. فقط چیزی در دلت سنگینی می کند. چیزی شبیه یک حرف. حرفی که بهتر است گفته شود. آن هم حالا که فاصله به اندازه تمام جواب سلام هایی که از تو طلب دارم بین ما سنگینی می کند...
#رادیو هفت
دیدگاه ها (۱)

●▬▬▬▬▬๑✿๑▬▬▬▬▬●🌱 کمپین «تقوا در دنیای مجازی»فضای مجازی بخشی ...

سناریو بی تی اس:وقتی بهشون بی محلی می‌کنی:چند ساعتی است که س...

باران میباریدصبح بودپاییز بودپیاده بودم و تنها....

پارت ۴۶ | حقیقتتهیونگ چند دقیقه بعد از اتاق بیرون اومد.لینا ...

p8

بین‌الحرمین؛ از ضریح شمس‌الشموس تا مزار آقای شهید ایران✍ سید...

داستان کودکانه «رقصِ گرانش در تالارِ تعادل» به نویسندگی رزیت...

Forbidden love①⑦ا/ت: تروخدا... نگو! اسمش رو نیارکوک: این حقی...

رمان انتقام ازدواج کامل

پروانه جان

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط