بازی تلخ تکرار)p9

#part_9

کاترین

خداروشکر یدونه کلاس داشتم و میتونستم برگردم خونه
وارد سالن خروجی شدم که دختری با تنه‌ای که صددرصد به عمد بهم زد باعث شد وایستم و خودشم طلبکار وایستاد جلو روم و گفت :کوری؟ حواست کجاست ؟
این دختره مثلا یکی از قلدر های دانشگاه بود و فکر می‌کرد ملکست اسمشم ییسو بود از همون اول ازش خوشم نمیومد اما چون بهم کاری نداشت منم باهاش کاری نداشتند تاحالا همکلام نشده بودیم.
میخواستم جوابشو ندم و بی اهمیت از کنارش رد بشم
اما بچه هایی که اطرافمون بودن نگاهشون به ما بود و یکی که با حالت تمسخر گفت : کاریش نداشته احتمالا علاوه بر زبونش چشماشم از کار افتاده
از گوشه چشم به اون پسری که ای حرف رو زد نگاه کردم و لب زدم : تو به من خوردی و الان من باید شاکی باشم ولی مثل اینکه جاهامون برعکس شده،حوصله یاغی بازیات رو ندارم روی من یکی جواب نمیده
–اوووو صداشو شنیدیم بالاخره
ییسو اومد نزدیکتر بهم که یهو یه نفر خودشو انداخت بینمون..یه دختر!
–بسه ییسو برو عقب
ییسو با حرص گفت :چیکار میکنی میوسا ؟برو کنار من هنوز کارم با این تموم نشده
دختری که میوسا خطابش کرده بود هولش داد عقبو گفت :کافیه دیگه به خودت بیا
تا ییسو خواست دهنشو باز کنه میوسا دستمو کشید و از اون محوطه بیرون بردم
با کلافگی نفسشو بیرون داد و بهم نگاه کرد
–ممنونم
–نیازی به تشکر نیست،درسته یه جمله بندی کردی براش اما فکر نکنم از این به بعد ولت کنه
چشمامو بستمو نفسمو فوت کردم بیرون
–نچ اینطوری نمیتونیا از پس خودت بر بیای یکم رو خودت کار کن..من فعلا برم
–خدافظ
سری تکون داد و رفت
چشمم به ییسو خورد وحشتناک نگام می‌کرد بهتر بود تا قورتم‌ نداده با نگاهش برم
با اینکه کاری به کسی نداشتم و حتی زبون برای حرف زدن باز نمیکردم بازم تو دردسر افتاده بودم.
حق با میوسا بود انگار باید یکم رو خودم کار میکردم
تو ماشین نشستم و پیشونیمو به فرمون تکیه دادم
از نظره منی که هررروزم تو اون اتاق میگذشت و هیچ کاره خاصی نمیکردم و با کسی حرف نمیزدم امروز واقعا سنگین بود.