زیر سایه‌ی آشوبگر p10

دستگیره رو کشیدم درو باز کردم و یه دفعه خودمو از ماشین پرت کردم بیرون
آخرين چیزی که حس کردم دردی بود که توی دستم پیچید.
اروم چشمامو باز کردم...توی یه اتاق تقریبا تاریک بودم
لامپ کوچیک سفید رنگی از سقف اویزون بود
تکونی خوردم که باعث درد گرفتن دستم شد
آهسته‌ نشستم
با باز شدن در سوکجین اومد داخل:
_فکر کردم حالا حالاها میخوای بخوابی
اخم کردم:
_اینجا کجاست...برای چی منو آوردی اینجا‌
به چهارچوب در تکیه داد:
_دوس داشتی توی اون بیابون ولت کنم شب غذای حیوون ها بشی؟
آروم و ناباور گفتم:
_چطور...چطور تا حالا منو نگشتی
_میخوای بمیری خودت انجامش بده...من آدمکش نیستم
با این جملش چشمام گرد شد:
_پس اگه آدمکش نیستی پس چی هستی؟....تو یه قا...
پرید وسط حرفم:
_یه قاتل روانی بیرحم که کلی آدم رو تا حالا به قتل رسونده....بهت میخورد باهوش تر باشی
_از کجا باید حرفتو باور کنم....کسی که خودش رو به عنوان قاتل زنجیره ای معرفی کرده و از قضا مظنون این پروندس حالا اومده میگه من آدمکش نیستم؟
اومد جلوتر
ترس برم داشت....کاش جلوی زبونم رو میگرفتم
_اگه من آدمکش بودم...الان بجای اینکه برای من بلبل زبونی کنی سرت از تنت جدا شده بود
حتی تصورش هم لرز به تنم مینداخت
_از..از..م..من چی میخوای
_میخوام بدونم هنوز سر حرفت هستی؟
پرسیدم:
_کدوم حرفم؟
_همونی که اونجا گفتی...که کمکم میکنی
تعجب کردم..انتظار هر چیزی رو داشتم به غیر از این
_من چه کمکی میتونم بهت بکنم
_میخوام بفهمم توی این بازی چه خبره...میخوام بی گناهیم رو ثابت کنم
اون قاتل نبود؟
_تو اگه به قول خودت قاتل نیستی پس چرا خودت رو به پلیس معرفی کردی؟
سرشو انداخت پایین:
_چون میخواستم به این کشتار ها پایان بدم
_نمیتونم حرفاتو باور کنم...اون شب...توی ۱۵ ام جولای..تو نیمه شب از خونه زدی بیرون و فردا صبحش هم جنازه ی خانوادت توی خونه پیدا شده...مشخص شده از شب قبل کشته شده بودن...ینی زمانی که تو اونجا بودی
عصبانی شد
_لعنتی من چرا باید خانواده خودمو بکشممم..هااانننن؟؟