Why Did I Fall in Love with You?

Why Did I Fall in Love with You?

P³⁷ | The Secret

View: Jungkook

صبح روز بعد | ساعت ۹

با صدای باز شدن در اتاق چشم‌هام رو باز کردم.

دوهی با یه سینی صبحونه وارد شد.

+صبح بخیر آقای خوابالو!

_صبح بخیر.

سینی رو روی میز گذاشت و کنارم نشست.

+ببین چی برات درست کردم.

نگاهی به صبحونه انداختم.

_همه‌شو خودت درست کردی؟

+نه، از سرآشپز قصر آوردم!

خندیدم.

_خیلی بامزه‌ای.

+می‌دونم.

چند دقیقه بعد، مشغول خوردن صبحونه بودیم که دوهی متوجه شد دارم بیشتر با دست چپم کار می‌کنم.

+کوک؟

_هوم؟

+چرا از دست راستت استفاده نمی‌کنی؟

_چیزی نیست.

+دستت درد می‌کنه؟

_یه کم.

دوهی دستم رو گرفت.

+بذار ببینم.

قبل از اینکه بتونم دستم رو عقب بکشم، آستین لباسم رو کمی بالا زد.

نگاهش روی انگشت‌هام ثابت موند.

+جونگکوک...

سکوت کردم.

+چرا این دوتا انگشتت تکون نمی‌خورن؟

_دوهی...

+از کی این‌طوری شده؟

نگاهش پر از نگرانی شده بود.

_از وقتی به هوش اومدم.

+چی؟!

سرم رو پایین انداختم.

+یعنی از همون موقع می‌دونستی؟!

_آره.

+و به من نگفتی؟!

_نمی‌خواستم نگران بشی.

دوهی دستم رو رها کرد و چند لحظه سکوت کرد.

+جونگکوک، من زنت هستم. قرار نیست فقط وقتی همه‌چی خوبه کنارم باشی و منم فقط وقتی حالت خوبه کنارت باشم!

_می‌دونم عزیزم...

+پس چرا پنهونش کردی؟

به چشم‌هاش نگاه کردم. اشک توی چشم‌هاش جمع شده بود.

_چون تازه از بیمارستان برگشته بودم. نمی‌خواستم دوباره گریه‌ات رو ببینم.

دوهی سرش رو پایین انداخت.

+احمق...

_می‌دونم.

+از این به بعد هیچ‌چیزی رو ازم پنهون نمی‌کنی. فهمیدی؟

_چشم خانومم.

دوهی دوباره دستم رو گرفت.

+باید به دکتر بگیم.

_باشه.

+همین الان.

لبخند کوچیکی زدم.

_باشه عزیزم.

View: Jungkook

وقتی دوهی از اتاق بیرون رفت تا با بیمارستان تماس بگیره، به دستم نگاه کردم.

نمی‌دونستم دوباره می‌تونم مثل قبل ازش استفاده کنم یا نه.

اما یه چیز رو خوب می‌دونستم...

این بار قرار نبود تنهایی با ترسم کنار بیام.