سفیر کبیر Grand Ambassador
پارت ۱۶۷
زمانیکه بیدار شدم همه جا تاریک بود آیا مرده بودم؟ سرم از شدت درد زقزق میکرد و این نشان میداد من هنوز زنده هستم بی اختیار طلسمی را زیر لب زمزمه کردم با روشن شدن ،اطراف خودم را در همان اتاقک استوانه ای یافتم اما اثری از گوی سبز نبود
بی اختیار از سر ترس گفتم :
- گوی سبز ...
هنوز به طور کامل حرفم را نگفته بودم که توده ای درخشان در برابرم ظاهر شد و همزمان هجوم نیرویی ناشناخته را به درونم احساس کردم که سبب از بین رفتن سردرد و ترسم شد. احساس آرامش عجیبی به من دست داده بود که در این موقعیت برای من غیر عادی بود اطراف را به دنبال راه خروج جستجو کردم؛ اما هیچ راهی نبود و من گوی سرخ را در غار جا گذاشته بودم
فکر کردن به گوی سرخ سبب شد تا گوی در میان شعله هایی سرخ رنگ در مقابلم ظاهر شود. با خوشحالی گوی را در میان هوا قاپیدم دیگر نیازی به برگشتن به غار نبود اما هنوز گوی سیاه مانده بود. با اینکه اتاق مدور چندان بزرگ نبود اما باز هم مدتی طول کشید تا چیزی رو که میخواستم پیدا کنم مثل دفعه قبل عکس یک دست با این تفاوت که طرح یک گوی در مرکز آن روی کف اتاقک خود نمایی میکرد و در کنار آن جای دو گودی به رنگ سبز و قرمز قرار داشت به روش قبل عمل کردم و این بار در تالار بزرگی ظاهر شدم. قبل از اینکه حرکت کنم دو گوی قبلی را ظاهر کردم اما با ظاهر شدن گویها اتفاق عجیبی رخ داد. گوی سبز با شدت میدرخشید نور آن به حدی خیره کننده بود که اشک در چشمانم حلقه زده بود.
من در خطرم
محیط تالار با ده ها مشعل روشن بود شایدم با ورود من مشعلها روشن شده بودند. درون تالار پر بود از مجسمه های انسانها و موجوداتی که نگاهشان به سمت انتهای تالار بود گوی سبز را در دست گرفتم و با این کار درخشش آن از بین رفت اصلا دوست نداشتم آنها را گم کنم ارتفاع بعضی از مجسمه ها به چهار متر هم می رسید و در صورت آنها جز رنج و عذاب چیز دیگری وجود نداشت وقتی به انتهای تالار رسیدم با گوی یکپارچه سیاهی روبرو شدم که درون آتش خاکستری رنگی قرار داشت میخواستم گوی را بردارم که صدایی سرد و ترسناک من را متوقف کرد
- کی اینجاست؟ خودت رو معرفی کن تا بلایی سرت نیاوردم
ناخودآگاه به سمت عقب برگشتم و با دیدن موجودی کریه منظر گامی به سمت عقب برداشتم. بدنش طوری به
نظر میرسید که گویی همین الان پوستش را از بدن جدا کرده باشند و قطرات خون سیاه رنگی از منافذ ناپیدایش روی زمین میریخت جاییکه باید مغر آن جانور قرار میگرفت توده ای صورتی رنگ و لزج قرار داشت که از درون آن رشته هایی سیاه بیرون زده بود و روی صورتش چیزی شبیه به منقار پرندگان اما به مراتب بزرگ تر قرار داشت اما او چشم نداشت و یا شاید هم من نمیدیدم در بعضی از نقاط بدنش توده ای پر قرار داشت شاید این یک پرنده بود اما وجود دستانی استخوانی شکل که از دو طرف بدن او بیرون زده بود، او را از زمره پرندگان خارج میکرد.
زمانیکه بیدار شدم همه جا تاریک بود آیا مرده بودم؟ سرم از شدت درد زقزق میکرد و این نشان میداد من هنوز زنده هستم بی اختیار طلسمی را زیر لب زمزمه کردم با روشن شدن ،اطراف خودم را در همان اتاقک استوانه ای یافتم اما اثری از گوی سبز نبود
بی اختیار از سر ترس گفتم :
- گوی سبز ...
هنوز به طور کامل حرفم را نگفته بودم که توده ای درخشان در برابرم ظاهر شد و همزمان هجوم نیرویی ناشناخته را به درونم احساس کردم که سبب از بین رفتن سردرد و ترسم شد. احساس آرامش عجیبی به من دست داده بود که در این موقعیت برای من غیر عادی بود اطراف را به دنبال راه خروج جستجو کردم؛ اما هیچ راهی نبود و من گوی سرخ را در غار جا گذاشته بودم
فکر کردن به گوی سرخ سبب شد تا گوی در میان شعله هایی سرخ رنگ در مقابلم ظاهر شود. با خوشحالی گوی را در میان هوا قاپیدم دیگر نیازی به برگشتن به غار نبود اما هنوز گوی سیاه مانده بود. با اینکه اتاق مدور چندان بزرگ نبود اما باز هم مدتی طول کشید تا چیزی رو که میخواستم پیدا کنم مثل دفعه قبل عکس یک دست با این تفاوت که طرح یک گوی در مرکز آن روی کف اتاقک خود نمایی میکرد و در کنار آن جای دو گودی به رنگ سبز و قرمز قرار داشت به روش قبل عمل کردم و این بار در تالار بزرگی ظاهر شدم. قبل از اینکه حرکت کنم دو گوی قبلی را ظاهر کردم اما با ظاهر شدن گویها اتفاق عجیبی رخ داد. گوی سبز با شدت میدرخشید نور آن به حدی خیره کننده بود که اشک در چشمانم حلقه زده بود.
من در خطرم
محیط تالار با ده ها مشعل روشن بود شایدم با ورود من مشعلها روشن شده بودند. درون تالار پر بود از مجسمه های انسانها و موجوداتی که نگاهشان به سمت انتهای تالار بود گوی سبز را در دست گرفتم و با این کار درخشش آن از بین رفت اصلا دوست نداشتم آنها را گم کنم ارتفاع بعضی از مجسمه ها به چهار متر هم می رسید و در صورت آنها جز رنج و عذاب چیز دیگری وجود نداشت وقتی به انتهای تالار رسیدم با گوی یکپارچه سیاهی روبرو شدم که درون آتش خاکستری رنگی قرار داشت میخواستم گوی را بردارم که صدایی سرد و ترسناک من را متوقف کرد
- کی اینجاست؟ خودت رو معرفی کن تا بلایی سرت نیاوردم
ناخودآگاه به سمت عقب برگشتم و با دیدن موجودی کریه منظر گامی به سمت عقب برداشتم. بدنش طوری به
نظر میرسید که گویی همین الان پوستش را از بدن جدا کرده باشند و قطرات خون سیاه رنگی از منافذ ناپیدایش روی زمین میریخت جاییکه باید مغر آن جانور قرار میگرفت توده ای صورتی رنگ و لزج قرار داشت که از درون آن رشته هایی سیاه بیرون زده بود و روی صورتش چیزی شبیه به منقار پرندگان اما به مراتب بزرگ تر قرار داشت اما او چشم نداشت و یا شاید هم من نمیدیدم در بعضی از نقاط بدنش توده ای پر قرار داشت شاید این یک پرنده بود اما وجود دستانی استخوانی شکل که از دو طرف بدن او بیرون زده بود، او را از زمره پرندگان خارج میکرد.
- ۲.۶k
- ۱۰ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
