زندگی تباه من_پارت بیست و هفتم

ویو ات
میا:دلم برات یه ذره شدهههه
ات:منم خرهههه
میا:خره بیا فرودگاه دنبالم دارم میرسم و میام خونه تووووو
ات:آخ اصن یادم رفت خونه دارم
میا:مغز نداری دیگه خره من
ات:همچنین
میا:اوک بیا دنبالم
ات:اومدممم
رفتم وسایلمو جمع کردم تا برم خونه خودم
(یادتونه گفتم ات یه خونه مجردی هم داره؟پارت اول)
رفتم پایین که دیدم لیا داره خودشو برا ته لوس میکنه و منم بهشون اهمیت ندادم
ته:کجا داری میری(عصبی)
ات:میرم خونه خودم
ته:کی بهت این اجازه رو داده؟(عصبانی)
ات:خودم...چون اختیارم دست خودمه
ته:نخیرم اختیارت دست منه چون دوست پسرتم (عصبی)
ات:هه دوست پسری که قبلا یکی رو باردار کرده و الان یه پدره؟(پوزخند،به لیا اشاره میکنه)
ته:چ..چی میگی؟(تعجب،عصبی)
ات:پس برا همین بود که راجب گذشته خودت هیچوقت باهام صحبت نمیکردی
ته:ن..نه به اون موضوع ربطی نداره
ات:خود دانی...من رفتم..اونم برای همیشه.
.بای..بای
ته:ات صبر کن(داد)
لیا:ددی اونو ولش کن(عشوه)اون فقط یه هرزهته:لقب خودتو رو بقیه نزار هرزه...اومدم به حساب تو یکی هم میرسم(داد،عصبی)
ویو ادمین(من)
ته دنبال ات رفت ولی ات خیلی وقت بود رفته بود چون از قبل به اسنپ زنگ زده بود(نمیدونم تو کره هم اسنپ میگن یا نه)
تهیونگ رفت و سوار ماشینش شد تا ات رو پیدا کنه........



ادامه دارد.....


حمایت یادت نره ارمی🥺💜