بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
یادداشت قسمت سوم :
دقت شود که اگر چه ایمان اعتقادی عین نعمت و کفر اعتقادی عین نقمت و عذاب می‌باشد، اما در این آیه، کفر در برابر شُکر قرار گرفته است؛ چرا که کفر به هر پوشاندن حق و نادیده گرفتن آن گفته می‌ شود که منجر به ضایع نمودن آن می‌گردد.
تفاوت در شکر عملی است : شکر قلبی، یک حالت بیشتر ندارد و آن این که آدمی قلباً از خداوند منّان بابت تمامی نعمت‌ هایش، یا یک نعمت مورد نظر، تشکر می‌نماید.
شُکر زبانی نیز بیان تشکر قلبی به زبان می‌باشد و انواع ندارد، بلکه با واژگانی چون: الحمد لله - شکراً لله و الهی شکر گفته میشود و چه بسا هر کسی به زبان خودش تشکر نماید.اما شُکر عملی، باید متناسب با نعمت باشد.
به عنوان مثال: شکر برخورداری از نعمت ایمان، در عبادت و اطاعت، خضوع و خشوع و بندگی خالصانه تجلی می‌یابد - شکر ولایت و امامت، در شناخت، محبّت، مودّت و تبعیت ظاهر می‌گردد - شکر نعمات مادی نیز در کسب حلال، استفاده بهینه، پرهیز از تبذیر و اسراف و نیز صدقات، انفاق‌ها و کمک‌رسانی محقق می‌گردد؛ چنان که امام امّت، حضرت آیت الله سید مجتبی خامنه‌ای، شُکر عملی برای طلیعه‌ برآمدن جمهوری اسلامی به‌عنوان یک قدرت بزرگ و قرار گرفتن استکبار در سراشیبی ضعف را تلاش بی‌وقفه برای رسیدن به ایران قوی برشمردند و تصریح نمودند که شُکر عملی در نعمت برخورداری ملّت ایران از تنگۀ هرمز، اِعمال مدیریت بر تنگه هرمز و ایمن‌سازی خلیج فارس و برچیدن بساط سوء استفاده‌ های دشمن متخاصم را از این آبراه بیان نمودند.
بنابراین، باید بکوشیم نعمات مادی و معنوی، شخصی و اجتماعی را که خداوند منّان به ما موهبت نموده است بشناسیم؛ در قلب و زبان شاکر باشیم، و در عمل نیز شُکر هر نعمتی را متناسب با خودش به جای آوریم؛ تا خداوند منّان بر آن بیفزاید و ما در دنیا و آخرت، سعادتمند و سربلند گرداند.(پایان)