پارت۱۹
چویا*وارد شدیم و فهمیدم داخلش از بیرونش خوشگل تر و قشنگ تره درسته یه کم قدیمی و خاک خورده هستش اما چیزی از قشنگیش کم نمیکنه وقتی وارد میشی یه پنجره با شیشه های رنگی به داخل نور وارد می کنه اطراف دیوار هم جا شمعدونی به رنگ های طلایی برای روشن کردن هستش
دازای*معلومه بدجور از اینجا خوشش اومده خوشحالم که اینطوره چون اینجا برای من جای خاصی هستش و حتی تا الان جز اون کسی رو به اینجا نیاوردم
دازای:می دونم به قدر اون پارک یا اون گالریت قشنگ نیست اما من عاشق اینجام
چویا:چی داری میگی دیوانه..اینجا...اینجا عالیه خیلی قشنگه و به جرات منم عاشقش شدم
دازای:خوشحال شدم
چویا:دازای چرا من.....
دازای:چرا آوردم اینجا.....سادس همون طور که تو منو به مکان امنت بردی و رازت رو به من گفتی منم همین کار رو کردم
چویا:اما...
دازای:اما نداره فکر نکن بخاطر تلافی کردن کارته اگه اونجوری بود نمیاوردمت اینجا............چویا
چویا:بله دازای
دازای:یادته راجب مادرم بهت گفتم....و گفتم بزرگترین حامیه من بود
چویا:معلومه که یادمه
دازای:اما ای کاش می گفتن کدوم مادرم بود
چویا*دستش مشت شده بود و رگ های دستش زده بود بیرون بد جور عصبانی بود این حالش رو خیلی خوب درک می کنم چون تا امروز خودم دست کمی ازش نداشتم
چویا:دازای شاید به من مربوط نباشه اما اگه بخوای حرف بزنیم میشنوم
دازای:دوست نداشتم اینو بهت بگم اما وقتی تو بهم حرفات رو زدی و بهم اعتماد کردی با خودم گفتم چرا منم مثل تو این کار رو نکنم.....ببخشید که دارم اینو بهت می گم اما منم مثل تو از اینکه این رو تو خودم نگه داشتم دارم خون بالا میارم حتی خفه هم نمی شم دارم...دارم خون بالا میارم(این آخرش رو با داد بیان کرد)
چویا:می دونم حس بدیه دازای پس اشکالی نداره من بهت گوش میدم
دازای:می دونی همه یه مادری دارن که اون فرد رو به دنیا آورده و بزرگش کرده حتی تو اما من...من...من نه
چویا:چرا اینو میگی
دازای:مادر من یعنی مادری که منو به دنیا آورد من چیز زیادی ازش یادم نمیاد اما یادمه کهمن رو دوست نداشت حتی به خودش زحمت نمی داد یکی از جلسه های مدرسه ام رو بیاد
چویا:با...یعنی پدرت...پدرت چی
دازای:پدرم بخاطر کاراش خیلی سرش شلوغ بود و اگر می تونستم ببینمش سر میز شام بود و تمام حرف هایی که بینمون رد و بدل می شد در حد ماجرا های مدرسه و سهام و سود های شرکتش بود
چویا:سخته درک می کنم چون منم چند سال این رو کشیدم میفهمم چی میگی
دازای:خوبه.....حداقل یکی میفهمه
چویا:دازای....یه سوال پس اون کسی که مادر خطابش می کنی کی بود؟مثلا پدرت یه زن دیگه گرفت و اون رو مادر خطاب می کنی؟
دازای:وای واسه یه هویج بودن هوشت زیاده
چویا: مردک انقدر منو مسخره نکن، مگه من مسخره تو ام
دازای:از دست تو چویا تو خیلی با نمکی
دازای*معلومه بدجور از اینجا خوشش اومده خوشحالم که اینطوره چون اینجا برای من جای خاصی هستش و حتی تا الان جز اون کسی رو به اینجا نیاوردم
دازای:می دونم به قدر اون پارک یا اون گالریت قشنگ نیست اما من عاشق اینجام
چویا:چی داری میگی دیوانه..اینجا...اینجا عالیه خیلی قشنگه و به جرات منم عاشقش شدم
دازای:خوشحال شدم
چویا:دازای چرا من.....
دازای:چرا آوردم اینجا.....سادس همون طور که تو منو به مکان امنت بردی و رازت رو به من گفتی منم همین کار رو کردم
چویا:اما...
دازای:اما نداره فکر نکن بخاطر تلافی کردن کارته اگه اونجوری بود نمیاوردمت اینجا............چویا
چویا:بله دازای
دازای:یادته راجب مادرم بهت گفتم....و گفتم بزرگترین حامیه من بود
چویا:معلومه که یادمه
دازای:اما ای کاش می گفتن کدوم مادرم بود
چویا*دستش مشت شده بود و رگ های دستش زده بود بیرون بد جور عصبانی بود این حالش رو خیلی خوب درک می کنم چون تا امروز خودم دست کمی ازش نداشتم
چویا:دازای شاید به من مربوط نباشه اما اگه بخوای حرف بزنیم میشنوم
دازای:دوست نداشتم اینو بهت بگم اما وقتی تو بهم حرفات رو زدی و بهم اعتماد کردی با خودم گفتم چرا منم مثل تو این کار رو نکنم.....ببخشید که دارم اینو بهت می گم اما منم مثل تو از اینکه این رو تو خودم نگه داشتم دارم خون بالا میارم حتی خفه هم نمی شم دارم...دارم خون بالا میارم(این آخرش رو با داد بیان کرد)
چویا:می دونم حس بدیه دازای پس اشکالی نداره من بهت گوش میدم
دازای:می دونی همه یه مادری دارن که اون فرد رو به دنیا آورده و بزرگش کرده حتی تو اما من...من...من نه
چویا:چرا اینو میگی
دازای:مادر من یعنی مادری که منو به دنیا آورد من چیز زیادی ازش یادم نمیاد اما یادمه کهمن رو دوست نداشت حتی به خودش زحمت نمی داد یکی از جلسه های مدرسه ام رو بیاد
چویا:با...یعنی پدرت...پدرت چی
دازای:پدرم بخاطر کاراش خیلی سرش شلوغ بود و اگر می تونستم ببینمش سر میز شام بود و تمام حرف هایی که بینمون رد و بدل می شد در حد ماجرا های مدرسه و سهام و سود های شرکتش بود
چویا:سخته درک می کنم چون منم چند سال این رو کشیدم میفهمم چی میگی
دازای:خوبه.....حداقل یکی میفهمه
چویا:دازای....یه سوال پس اون کسی که مادر خطابش می کنی کی بود؟مثلا پدرت یه زن دیگه گرفت و اون رو مادر خطاب می کنی؟
دازای:وای واسه یه هویج بودن هوشت زیاده
چویا: مردک انقدر منو مسخره نکن، مگه من مسخره تو ام
دازای:از دست تو چویا تو خیلی با نمکی
- ۱۵.۳k
- ۰۷ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط