(دانش در ایران باستان)

(قسمت دوم _ مشهورترین کتاب‌های دوران باستان)

۱_اَوِستا = قطعاً مشهورترین کتاب دوران باستان کتاب اَوِستا می‌باشد، این کتاب، کتاب دینی زرتشتیان است که علاوه‌‌بر مسائل شرعی مربوط به شریعت زرتشت، علومی مثل اخترشناسی نیز در فصول و باب‌های آن دیده می‌شود.

۲_یادگار زریران = کتابی باستانی با اصل و ریشه‌ی پارتی اشکانی که جزو منظومه‌های داستانی غیر دینی شمرده‌میشود ولی این‌ کتاب‌نیز حالتی نسبتاً مذهبی و دینی دارد.

۳_درخت آسوریک = که این کتاب‌نیز اصل و ریشه‌ی پارتی دارد و جزو آثار غیر دینی به‌شمار می‌آید ولی همچون یادگار زریران، رنگی نسبتاً دینی به‌خود گرفته

۴_هرمزدنامه = کتابی بزرگ که توسط هرمزد اندیشمند عصر ساسانیان نوشته شده و در عرصه‌ی زبان‌شناسی منبعی غنی محسوب می‌شود.

۵_ترجمه‌ی کلیله و دمنه = کلیله و دمنه کتابی‌ است که توسط اندیشمندان هندی به خط سانسکریت نوشته شده و بعدها توسط بزرگمهر حکیم به ایران آورده‌شده و به زبان پارسی‌ پَهلوی (فارسی زمان ساسانیان) ترجمه شد، در این کتاب مسائل اجتماعی، سیاسی و فرهنگی انسان‌ها در قالب حیوانات بیان شده.

۶_هزار افسان = کتابی از منظومه‌های داستانی که در دوران هخامنشیان نوشته شده بود و بعدها اعراب منظومه‌ی ( داستان‌های هزار و یک شب ) را از روی آن الگوبرداری کردند.

۷_شهنشه‌نامه‌ها = شهنشه‌نامه‌های ساسانی یا همان خدای‌نامه‌ها، نوشته‌هایی تاریخی_افسانه‌ای بودند که تاریخ شاهنشاهان ساسانی و افسانه‌های کهن ایرانی مثل افسانه‌های کیومرث یا طهمورث در آنها آمده‌است، که بعدها فردوسی بزرگ در سرودن شاهنامه‌ی خود از این باقی‌مانده‌های این شهنشه‌نامه‌ها بهره‌جست.

۸_شاپورگان = کتابی که مانی، برای شاهنشاه شاپور نوشت، در این کتاب از شریعت آئین مانوی بحث شده