پیش از آنکه واپسین نفس را بر آرم، پیش از آنکه پرده فرو اف

پیش از آنکه واپسین نفس را بر آرم، پیش از آنکه پرده فرو افتد،
پیش از پژمردن آخرین گل...
برآنم که زندگی کنم ،
بر آنم که عشق بورزم ،
بر آنم که باشم
در این جهان ظلمانی ،
در این روزگار سرشار از فجایع ،
در این جهان پر از کینه
نزد کسانی که نیازمند منند ،
کسانی که نیازمند ایشانم ،
کسانی که ستایش بر انگیزند...
تا دریابم ، شگفتی کنم ، بازشناسم کی ام ،
که می توانم باشم ،
که می خواهم باشم ،
تا روزها بی ثمر نمانند ،
ساعت ها جان یابند ،
لحظه ها گرانبار شوند
هنگامی که می خندم ،
هنگامی که می گریم ،
هنگامی که لب فرو می بندم..
در سفرم به سوی تو ، به سوی خود ، به سوی خدا ،
که راهیست ناشناخته ، پرخار ، ناهموار ، راهی که باری در آن گام میگذارم که قدم نهاده ام و سر بازگشت ندارم
بی آنکه دیده باشم شکوفایی گل ها را ، بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را ، بی آنکه به شگرف برآیم از زیبایی حیات
اکنون من می توانم پرواز کنم ، اکنون می توانم به راه افتم ،
اکنون میتوانم بگویم که زندگی کرده ام.