پیش از آنکه آخرین نفس را برآرم

پیش از آنکه آخرین نفس را برآرم

پیش از آنکه پرده فرو افتد

پیش از پژمردن آخرین گل

برآنم که زندگی کنم

بر آنم که عشق بورزم

برآنم که باشم .



در این جهان ظلمانی

در این روزگار سرشار از فجایع

در این دنیای پر از کینه

نزد کسانی که نیازمند منند

کسانی که نیازمند ایشانم

کسانی که ستایش انگیزند

تا دریابم

شگفتی کنم

بازشناسم

که ام

که می توانم باشم

که می خواهم باشم.



تا روزها بی ثمر نماند

ساعت ها جان یابد

و لحظه ها گرانبار شود



هنگامی که می خندم

هنگامی که می گریم

هنگامی که لب فرو می بندم .



در سفرم به سوی تو

به سوی خود

به سوی حقیقت

که راهی است ناشناخته

پرخار

نا هموار

راهی که باری

در آن گام می گذارم

در آن گام نهاده ام

وسربازگشت ندارم.



بی آنکه دیده باشم شکوفائی گل ها را

بی آنکه شنیده باشم خروش رودها را

بی آنکه به شگفت درآیم از زیبائی حیات .



آنگاه مرگ می تواند فراز آید.

آنگاه می توانم به راه افتم .

آنگاه می توانم بگویم

که زندگی کرده ام.

"احمد شاملو"