قرار بود با سواد شویم!

قرار بود با سواد شویم!
📚
یک عمر صبح زود بیدار شدیم،لباس فرم پوشیدیم، صبحانه خورده و نخورده، خواب و بیدار، خوشحال یا ناراحت، با ذوق یا به زور، راه افتادیم به سمت مدرسه.

قرار بود با سواد شویم !…
روی نیمکت های چوبی نشستیم، صدای حرکت گچ روی تخته ی سبز رنگی که میگفتند سیاه است را شنیدیم ! با زنگ تفریح نفس راحت کشیدیم و زنگ آخر که میخورد، مثل یک پرنده که در قفسش باز میشود، از خوشحالی پرواز کردیم.

قرار بود با سواد شویم !…
بند دوم انگشت اشاره مان را زیر فشار قلم له کردیم و مشق نوشتیم، به ما دیکته گفتند، تا درست بنویسیم. گفتند از روی غلطهایت بنویس، تا یاد بگیری، ما نوشتیم و یاد گرفتیم و بعد ...
نگرانی ...
دلهره ...
حرف مردم ...
شب بیداری و تارک دنیا شدن، کنکور شوخی نداشت. باید دانشجو میشدیم.

قرار بود با سواد شویم !…
دانشگاه و جزوه و کتاب و امتحان و نمره و معدل. تمام شد !

تبریک ...
حالا ما دیگر با سواد شدیم !

فقط میخواهم چند سوال بپرسم…
ما چقدر سواد رفتار اجتماعی داریم؟
ما چقدر سواد فرهنگی داریم؟
ما چقدر سواد رابطه داریم؟
ماچقدر سواد دوست داشتن داریم؟ ماچقدر سواد انسانیت داریم؟
و …
ما چقدر سواد زندگی داریم؟

قرار بود با سواد شویم...!

آرزوی بهترینها برای بهترین معلمهای زندگیمان که به ما سواد رفتار اجتماعی یاد دادند …
سواد دوست داشتن و ماندن، سواد زندگی، انسان بودن.

اکثر پدر مادرانی که در خانه سالمندان
زندگی خود را سپری میکنند،
بچه هایشان تحصیلکرده و موقعیت اجتماعی خوبی دارند.

پس لطفاً بجای دکتر و مهندس، انسان تربیت کنیم !

🍀