چشم های پف کرده و موهای پریشانت را دوست دارم

چشم های پف کرده و موهای پریشانت را دوست دارم
کلا هر بهانه ای که تو را تا جلوی آینه بکشد دوست دارم
پشت سرت بایستم و در آغوش بگیرم و از زمین جدایت کنم، چرخی با هم بزنیم و برگردیم رو در روی آینه و غش کنیم از خنده های بلند بلنده عاشقانه.
میدانی؟
عاشق این اخم هایی هستم که به زور خنده هایت را پنهان میکنی و میگویی اگر گذاشتی به کارم برسم.
دست هایم را زیر موهایت بگذارم و تا نزدیک های تخت عقب عقب بروم و رهایشان کنم، بنشینم و حَظ کنم از پرواز این همه نخل و زیتون در فضای اتاق.
میدانی؟
نگاه کردنت در آینه لذت بیشتری دارد.
حواست به کارت باشد و من غرق شوم در این همه زیبایی.
برگردی بگویی خسته نشدی مرد از این همه نگاه زیرزیرکی، زیبا ندیده ای!؟
و من بگویم
زیبا دیده ام، اما تو با تمام زیبایی های دنیا فرق داری
"اینکه برای من زیبا میشوی زیباست"
بپری در آغوشم و حرف نزده ات را قطع کنم و بگویم میدانم، میخواهی بگویی این زبان را نداشتم چه میکردم، هیچ، ساعت ها فقط نگاهت میکردم بانوی من.