Another world

part: 29
ساعت ۸ شب/ایتالیا/عمارت

از وقتی اومده بودم عمارت تو اتاق خودم رو حبس کرده بودم و فقط چند لقمه ای غذا خورده بودم

حدود یک ساعت پیش جیمین برگشته بود عمارت و رفته بود تو اتاقش
سردردم هنوز همراهم بود و حتی برای یک ثانیه رهام نمیکرد
کاش اطرافیانمم اینطوری بودن
بخوام رو راست باشم مسبب این اتفاقات رو جیمین میدونستم و اینم میدونستم تا به روش نیارم خالی نمیشم
پس در اتاقو باز کردم و راهیه اتاق جیمین شدم

بدون در زدن در رو با شدت باز کردم
نشسته بود لبه تخت و با دستاش سرش رو گرفته بود و با ورود ناگهانیم سرش رو بالا اورد و بلند شد

جیمین: م...میا
+:خفشو...اون دهن کوفتیتو ببند
بیا...راحت شدی جناب پارک؟ خب حالا خوشحالی تهیونگ نیست..فکردی من بدو بدو میپرم بقلت میگم او جیمینا عاسقتم
جیمین: میا اروم باش، من اون کارو از قصد نکردم
+:چی از جونم میخواستی مردک؟ چرا نزاشتی یبارم که شده تو زندگیم رنگ ارامش ببینم هاا؟ چرا ازم گرفتیش چراا؟؟(گریه و داد)

جیمین هم متقابلا صداش رو برد بالا و گفت: خفه شووو خفه شوو من بهش گفتم به تو ام گفتم تقاصشو بد پس میدید، چرا گوش نکردی ها؟ اگر خیلی عاشقش بودی ولش میکردی فهمیدی؟ پس انقد اَدای عاشقای بدبختو برام در نیار، بعدشم گفتم که عمدی نبود
+:میدونی چیه جیمین، ولی این عمدیه

ویو راوی*

بعد از این حرف میا جیمین که منظور میا رو نفهمید گُنگ نگاهش میکرد
میا با شدت رفت سمت ایینه کنار در و با ارنج محکم کوبید تو ایینه و ایینه به هزارات تیکه تقسیم شد
یه تیکه تیز تر و بزرگ ترش رو برداشت و به سمت جیمین رفت
جیمین فکر کرد که میخاد اون رو بزنه بخاطر همین چند قدمی عقب رفت ولی میا در کسری از ثانیه با تیکه شیشه رگ دستشو زد

جیمین ‌که حسابی شوکه شده بود چند دقیقه ای به میا ناباورانه زول زد و بعد بدو بدو رفت سمتش و میا رو به بقلش کشید
جیمین: میا...میا احمق چیکار کردیی؟ چرا این کارو با منو خودت کردی؟؟؟

همینطوری خون از دست میا میرفت و به قدری زخم عمیق بود که دیگه نبضی روی گردم میا حس نمیشد
جیمین که طاقت نداشت اونو به اغوش کشید و داد و گریه میکرد
جیمین: بیدار شو میااا بیدار شو ولم نکننن
جیمین من با همون تیکه شیشه همون زخم رو روی دستش ایجاد کرد و درحالی که میا رو توی اغوش داشت به کام مرگ رفت