^فیک جونگکوک^(پارت۲)
^درخــــواســـتـــی^
________________
صبح با صدای فریادای چندنفر که صداشون واسم اصلا اشنا نبود،از خواب بیدار شدم.
نور خورشیدی که از بین پردههای بنفش روی تختم میخورد،جلوی دیدِ چشمامو گرفته بود.
تا صبح بیدار بودم!الانم خیلی خوابم میومد...اما هرجور شده از تختم جدا شدم.
همونطوری که چشمامو میمالیدم،درقهوهای رنگ اتاقمو باز کردم و از پلهها یکییکی پایین اومدم که چشمم به چندتا مرد هیکلی خورد...و البته بابام!اون مردا اونقدری گنده بودن که توی چهارچوب در جا نمیشدن!اتفاق عادیای بود...احتمالا طلبکاراشن!
تا خواستم دوباره برم تو اتاقم،صدای یکیشون توجهمو جلب کرد و باعث شد سرجام میخکوب شم!
"اقای کیم!تا رفتارای بدتری نکردیم به دخترت بگو بیاد!"
حرفای دیشب بابام مثل جرقه توی ذهنم گذشت و مغزمو لحظهای سوزوند.
______
"وسایلتو...وسایلتو جمع کن...باید بری"
________
اونا کین؟با من چیکار دارن؟
تمام جرئتی که ته قلبم نفس میکشیدو جمع کردم و داد زدم:
"شما کی هستین؟چی میخواین اینجا؟!"
تا اینو گفتم،انگار تازه متوجه حضور من شدن.بابام که چشماش از حدقه بیرون زده بود گفت:
"برو تو اتاقت!"
اون مردای گنده توجهی به حرف بابام نکردن.یکیشون گفت:
"سریع وسایلتو جمع کن!باید با ما بیای!"
باید...باید باهاشون برم...؟کجا؟بابام چیکار کرده...؟
همونطوری که از بقیه پلهها پایین میومدم،بغضمو قورت دادم و اشکامو کنترل کردم و گفتم:
"ب...بابا اینا چ..چی میگن؟"
اولین بار بود توی چشمای بابام پشیمونی دیده میشد...
اولین بار بود که حس میکردم نگرانمه...اولین بار بود که حس میکردم داره بهم اهمیت میده!
به سمتم قدم برداشت و لب زد:
"من...من اشتباه کردم..."
میدونستم!ولی هنوز نمیدونم چه اشتباهی کرده!
"چیکار کردی مگه؟!"
نگاهی بهم انداخت و گفت:
"من...من تورو...تورو توی قمار باختم!
چ...چی؟
کارش به جایی رسیده که سر من شرط بسته...؟
اشک توی چشمام جمع شده بود...
صدای تیکهتیکه شدن قلبمو به وضوح حس کردم...
همه جارو تار میدیدم...که صدای یکی از اون مردای هیکلی گوشمو پر کرد:
"چند دقیقه بهتون وقت میدیم تا وسایلتونو جمع کنین و همراه ما بیاین!وگرنه مجبوریم کارای دیگهای انجام بدیم!"
باورم نمیشد!کاش مثل همیشه یه خواب مسخرهای بیش نباشه!فکر میکردم این چیزا فقط توی فیلماست!
اما الان توی باتلاقی غرق شدم که به دست بابام ساخته شده بود!
واقعا زندگیم تباه شد...؟به همین زودی؟
من...من هنوز جوونم!الان باید برم پیش کی؟
پیش کسی که تاحالا ندیدمش؟اسمشو نمیدونم؟نمیدونم چه شکلیه؟
اصلا دختره یا پسر؟
اشکامو پاک کردم و سعی کردم اروم باشم!اما نمیشه!قطعا نمیشه!
به سمت اتاقم رفتم و سریع چمدونمو باز کردم.
چندتا لباس و وسایل مورد نیازمو توی چمدون پرت کردم و زیپشو بستم!
تنها امیدی که داشتم این بود که وقتی از اتاقم میام بیرون،اونجا نباشن!
_______________
ادامه دارد...
________________
صبح با صدای فریادای چندنفر که صداشون واسم اصلا اشنا نبود،از خواب بیدار شدم.
نور خورشیدی که از بین پردههای بنفش روی تختم میخورد،جلوی دیدِ چشمامو گرفته بود.
تا صبح بیدار بودم!الانم خیلی خوابم میومد...اما هرجور شده از تختم جدا شدم.
همونطوری که چشمامو میمالیدم،درقهوهای رنگ اتاقمو باز کردم و از پلهها یکییکی پایین اومدم که چشمم به چندتا مرد هیکلی خورد...و البته بابام!اون مردا اونقدری گنده بودن که توی چهارچوب در جا نمیشدن!اتفاق عادیای بود...احتمالا طلبکاراشن!
تا خواستم دوباره برم تو اتاقم،صدای یکیشون توجهمو جلب کرد و باعث شد سرجام میخکوب شم!
"اقای کیم!تا رفتارای بدتری نکردیم به دخترت بگو بیاد!"
حرفای دیشب بابام مثل جرقه توی ذهنم گذشت و مغزمو لحظهای سوزوند.
______
"وسایلتو...وسایلتو جمع کن...باید بری"
________
اونا کین؟با من چیکار دارن؟
تمام جرئتی که ته قلبم نفس میکشیدو جمع کردم و داد زدم:
"شما کی هستین؟چی میخواین اینجا؟!"
تا اینو گفتم،انگار تازه متوجه حضور من شدن.بابام که چشماش از حدقه بیرون زده بود گفت:
"برو تو اتاقت!"
اون مردای گنده توجهی به حرف بابام نکردن.یکیشون گفت:
"سریع وسایلتو جمع کن!باید با ما بیای!"
باید...باید باهاشون برم...؟کجا؟بابام چیکار کرده...؟
همونطوری که از بقیه پلهها پایین میومدم،بغضمو قورت دادم و اشکامو کنترل کردم و گفتم:
"ب...بابا اینا چ..چی میگن؟"
اولین بار بود توی چشمای بابام پشیمونی دیده میشد...
اولین بار بود که حس میکردم نگرانمه...اولین بار بود که حس میکردم داره بهم اهمیت میده!
به سمتم قدم برداشت و لب زد:
"من...من اشتباه کردم..."
میدونستم!ولی هنوز نمیدونم چه اشتباهی کرده!
"چیکار کردی مگه؟!"
نگاهی بهم انداخت و گفت:
"من...من تورو...تورو توی قمار باختم!
چ...چی؟
کارش به جایی رسیده که سر من شرط بسته...؟
اشک توی چشمام جمع شده بود...
صدای تیکهتیکه شدن قلبمو به وضوح حس کردم...
همه جارو تار میدیدم...که صدای یکی از اون مردای هیکلی گوشمو پر کرد:
"چند دقیقه بهتون وقت میدیم تا وسایلتونو جمع کنین و همراه ما بیاین!وگرنه مجبوریم کارای دیگهای انجام بدیم!"
باورم نمیشد!کاش مثل همیشه یه خواب مسخرهای بیش نباشه!فکر میکردم این چیزا فقط توی فیلماست!
اما الان توی باتلاقی غرق شدم که به دست بابام ساخته شده بود!
واقعا زندگیم تباه شد...؟به همین زودی؟
من...من هنوز جوونم!الان باید برم پیش کی؟
پیش کسی که تاحالا ندیدمش؟اسمشو نمیدونم؟نمیدونم چه شکلیه؟
اصلا دختره یا پسر؟
اشکامو پاک کردم و سعی کردم اروم باشم!اما نمیشه!قطعا نمیشه!
به سمت اتاقم رفتم و سریع چمدونمو باز کردم.
چندتا لباس و وسایل مورد نیازمو توی چمدون پرت کردم و زیپشو بستم!
تنها امیدی که داشتم این بود که وقتی از اتاقم میام بیرون،اونجا نباشن!
_______________
ادامه دارد...
- ۵۲.۵k
- ۰۷ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۱۹)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط