بادیگارده شخصی من پارت ۳۴

توی اتاقم نشسته بودمو از استرس دستام داشت میلرزید نمیتونستم باورکنم جی هون دیگه اینجا نیست


میرا... مامان بابا ای کاش ازتون شماره داشتم


روتخت دراز کشیدم خیلی فکرم مشغول بود تا اینکه به خواب رفتم

دو ساعت بعد

با صدای در چشمامو باز کردم

میرا.‌.‌. کیه

خدمتکار... خانوم شام امادست

میرا... باشه تو برو منم میام

بلند شدمو به دست و صورتم یه آبی زدو رفتم پایین توی سالن غذا خوری نشستم با بی‌میلی یکم غذا خوردم


خدمتکار ... خانوم ... من . من متاسفم

میرا... برای چی

خدمتکار ... برای اینکه .. آقای کیم جی هون از این دنیا رفتند

میرا... متاسف نباش .... خوشال باش .. چون که میخام برگردم به کره


ازونجا رفتم توی اتاقم کناره پنجره نشستم

میرا... جونگ کوکم ... نمیدونم خوبی یانه هق ولی خوب میدونم که هق هق خیلی دوستت دارم عزیزم


روتخت نشستم اشکامو پاک کردم

میرا... من.. من دارم برمی‌گردم باید خودمو جم کنم


بلند شدمو رفتم دره کمدو باز کردم

میرا... نمیخام ازینجا وسایلی ببرم پس فقط یه لباس می‌پوشم


برگشتم توی تخت دراز کشیدمو چشمامو بستم ولی آرکاری میکردم خوابم نمی‌برد


تا این که چشمام کمکم بسته شدند


وقتی که بیدار شدم رفتم حموم یه دوش خیلی خوب گرفتم و برگشتم اتاق رفتم دره کمدو باز کردم یه لباسه روشن برداشتمو آماده شدم


وقتی رسیدم جلوی در نگهبان اومد جلوتر

نگهبان... ببخشید خانوم شما نباید برید

میرا... برای چی

نگهبان... چون که شما باید توی مراسمه آقای کیم اینجا باشید

میرا... بزار یه چیزی برات روشن کنم آقای کیمتون مرده برام اصلا مهم نیست که تو مراسم باشم یانه پس ... لطفا از سره راهم برو کنار


با تردید رفت کنار منم سواره ماشین شدم

میرا... لطفا حرکت کنید به سمته فرودگاه

راننده ... چشم خانوم