از این دلنوشته خوشم اومد شماهم بخونین.......

از این دلنوشته خوشم اومد شماهم بخونین.......
ﻣﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻦ ھﺴﺘﯿﻢ.
ﻣﺎدرم ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: "ﭘﺪرت ھﻢ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻦ ﺑﻮد، در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ
آﻣﺪ، در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﺎن ﮐﻨﺪ و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﺮد."
ﻣﻦ ھﻢ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪه ام، وﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺧﻮاھﻢ در ﺣﺎﺷﯿﻪ
ﺑﻤﯿﺮم!
ﺑﺮادرم در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﺮد.
ﺧﻮاھﺮم ھﻤﯿﺸﻪ ﻣﺮﯾﺾ اﺳﺖ. ھﻤﯿﺸﻪ ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ، ﮔﺎھﯽ در
ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﮔﺮﯾﻪ، ﮐﻤﯽ ھﻢ ﻣﯽ ﺧﻨﺪد.
ﻣﺎدرم ﻣﯽ ﮔﻮﯾﺪ: "ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﻣﺎ را ھﻢ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﺻﻔﺤﻪ ی
ﺗﻘﺪﯾﺮ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ."
او ھﺮ ﺷﺐ ﺳﺘﺎره ی ﺑﺨﺖ ﻣﺮا ﮐﻪ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی آﺳﻤﺎن ﺳﻮﺳﻮ
ﻣﯽ زﻧﺪ ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽ دھﺪ.
وﻟﯽ ﻣﻦ ﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ: "اﯾﻦ ﺳﺘﺎره ی ﻣﻦ ﻧﯿﺴﺖ."
ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﻪ دﻧﯿﺎ آﻣﺪم، در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﺎزی ﮐﺮدم.
ھﻤﺮاه ﺑﺎ ﺳﮕﮫﺎ و ﮔﺮﺑﻪ ھﺎ و ﻣﮕﺲ ھﺎ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی زﺑﺎﻟﻪ ھﺎ
ﮔﺸﺘﻪ ام ﺗﺎ ﭼﯿﺰ ﺑﻪ درد ﺑﺨﻮری ﭘﯿﺪا ﮐﻨﻢ.
ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﺰرگ ﺷﺪم و ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ رﻓﺘﻢ.
در ﻣﺪرﺳﻪ ﮔﻔﺘﻨﺪ: "ﺟﺎ ﻧﺪارﯾﻢ."
ﻣﺎدرم ﮔﺮﯾﻪ ﮐﺮد. ﻣﺪﯾﺮ ﻣﺪرﺳﻪ ﮔﻔﺖ: "آﻗﺎی ﻧﺎظﻢ اﺳﻤﺶ را در
ﺣﺎﺷﯿﻪ ی دﻓﺘﺮ ﺑﻨﻮﯾﺲ ﺗﺎ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ!"
ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی روز، ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ی ﺷﺒﺎﻧﻪ ﻣﯽ روم.
در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﮐﻼس ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ.
در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﻣﺪرﺳﻪ ﻣﯽ ﻧﺸﯿﻨﻢ و ﺗﻮپ ﺑﺎزی ﺑﭽﻪ ھﺎ را ﻧﮕﺎه ﻣﯽ
ﮐﻨﻢ، ﭼﻮن ﻟﺒﺎﺳﻢ ھﻤﺮﻧﮓ ﺑﭽﻪ ھﺎ ﻧﯿﺴﺖ.
ﻣﻦ روزھﺎ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﺧﯿﺎﺑﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و ﺑﻌﻀﯽ ﺷﺒﮫﺎ در
ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﭘﯿﺎده رو ﻣﯽ ﺧﻮاﺑﻢ.
ﻣﻦ ﭘﺎﯾﯿﺰ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، زﻣﺴﺘﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، ﺑﮫﺎر ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ،
ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﮐﺎر ﻣﯽ ﮐﻨﻢ و در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﮐﺎر، زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.
ﻣﻦ ﺳﻮاد دارم وﻟﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﺑﻌﻀﯽ ﮐﻠﻤﺎت را ﺧﻮب ﻧﻤﯽ ﻓﮫﻤﻢ.
ﻣﺜﻼ ﮐﻠﻤﻪ "ﺗﻌﻄﯿﻼت" و "ﺗﻔﺮﯾﺢ" و ﺧﯿﻠﯽ از ﮐﻠﻤﺎت دﯾﮕﺮ را ﮐﻪ در
ﮐﺘﺎب ھﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ.
از ﭘﺪرم ھﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم وﻟﯽ ﺳﻮاد ﻧﺪاﺷﺖ!
ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﺷﮫﺮ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.
ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی زﻣﯿﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ.
ﻣﻦ در ﻣﺪﺳﻪ آﻣﻮﺧﺘﻪ ام ﮐﻪ زﻣﯿﻦ ﻣﺜﻞ ﺗﻮپ ﮔﺮد اﺳﺖ و ﻣﯽ
ﭼﺮﺧﺪ.
اﮔﺮ ﻣﻦ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی زﻣﯿﻦ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ، ﭘﺲ ﭼﻄﻮر ﭘﺎﯾﻢ ﻧﻤﯽ
ﻟﻐﺰد و درﻋﻤﻖ ﻓﻀﺎ ﭘﺮﺗﺎب ﻧﻤﯽ ﺷﻮم؟
زﻧﺪﮔﯽ در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی زﻣﯿﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺨﺖ اﺳﺖ.
ﺣﺎﺷﯿﻪ ﺑﺮ ﻟﺐ ﭘﺮﺗﮕﺎه اﺳﺖ، آدم ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻠﻐﺰد و ﺳﻘﻮط ﮐﻨﺪ.
ﻣﻦ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻦ ھﺴﺘﻢ.
وﻟﯽ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻠﻤﻪ ی ﺣﺎﺷﯿﻪ را ﻧﻤﯽ داﻧﻢ.
از ﻣﻌﻠﻢ ﭘﺮﺳﯿﺪم: "ﺣﺎﺷﯿﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟"
ﮔﻔﺖ:"ﺣﺎﺷﯿﻪ ﯾﻌﻨﯽ ﻗﺴﻤﺖ ﮐﻨﺎره ی ھﺮ ﭼﯿﺰی، ﻣﺜﻞ ﮐﻨﺎره ی
ﻟﺒﺎس ﯾﺎ ﮐﺘﺎب، ﻣﺜﻼً ﺑﻌﻀﯽ از ﮐﺘﺎﺑﮫﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪ دارﻧﺪ و ﺑﻌﻀﯽ از
ﮐﻠﻤﺎت ﮐﺘﺎب را در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪ؛ ﯾﺎ ﻣﺜﻞ ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﺷﮫﺮ ﮐﻪ
زﺑﺎﻟﻪ ھﺎ را در آﻧﺠﺎﻣﯽ رﯾﺰﻧﺪ."
ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻢ: "ﻣﮕﺮ آدﻣﮫﺎ زﺑﺎﻟﻪ ھﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ از آﻧﮫﺎ را در ﺣﺎﺷﯿﻪ
ی ﺷﮫﺮ رﯾﺨﺘﻪ اﻧﺪ؟"
ﻣﻌﻠﻢ ﭼﯿﺰی ﻧﮕﻔﺖ.
ﻣﻦ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺸﯿﻦ ھﺴﺘﻢ.
ﺑﻪ ﻣﺴﺠﺪ ﻣﯽ روم، در ﺣﺎﺷﯿﻪ ی ﻣﺴﺠﺪ ﻧﻤﺎز ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﻢ، ﻧﺰدﯾﮏ
ﮐﻔﺸﮫﺎ؛ درﺣﺎﺷﯿﻪ ﺟﻠﺴﻪ ﻗﺮآن، ﻗﺮآن ﺧﻮاﻧﺪن را ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ ام.
ﻗﺮآن ﮐﺘﺎب ﺧﻮﺑﯽ اﺳﺖ. ﻗﺮآن ﻣﺎ ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻧﺪارد. ھﯿﭻ ﮐﻠﻤﻪ ای را در
ﺣﺎﺷﯿﻪ ی آن ﻧﻨﻮﺷﺘﻪ اﻧﺪ
اﮔﺮ ھﻢ ﮔﺎھﯽ ﮐﻠﻤﺎﺗﯽ در ﺣﺎﺷﯿﻪ آن ﺑﺎﺷﻨﺪ، آن ﮐﻠﻤﺎت ﺣﺎﺷﯿﻪ ھﻢ
ﻣﺜﻞ ﮐﻠﻤﺎت دﯾﮕﺮ ﻋﺰﯾﺰ و ﺧﻮﺑﻨﺪ.
ﻣﻦ ﻗﺮآن را دوﺳﺖ دارم، ﺧﻮب اﺳﺖ ھﻤﻪ ﭼﯿﺰ ﻣﺜﻞ ﻗﺮآن خوب باشد.
" سهراب سپهری "