قمار زندگی را به کسی باختم که تک دل را با خشت برید

قمار زندگی را به کسی باختم که "تک" "دل" را با "خشت" برید!
... ... ... جریمه اش " یک عمر" " حســــرت" شد!
باخت ِ زیبایی بود!
یاد گرفتم به "دل" ، "دل" نبندم!
یاد گرفتم از روی "دل" حکم نکنم!
"دل" را باید " بُــر" زد جایش"سنگ" ریخت " که با "خشت""تکبــُری" نکنند!