رمان گناهکار قسمت هشتم (699)
گناهکار
fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
کتابخانه نودهشتیا
می که خود خواه نباش میگه به عمر خودتو دست بالا گرفتی و حالا داری تقاصشو پس میدی دلارام من دارم مجازات می شم، چرا می خوای جلوشو بگیری؟ عاقبت آدمایی مثل من همینه خیلیا با هزار کثافت کاری زندگی میکنن و بدون مجازات چادر سیاه مرگ رو
سرشون کشیده میشه و یه عده هم مثل من محکوم به مجازات میشن اونم توی همین دنیا
ازم فاصله گرفت با بعض سرشو تکون داد و صورتمو تو دستاش قاب گرفت.
نه اینا هیچ کدوم حقیقت نداره تو مگه چکار کردی که خدا بخواد این جوری مجازاتت کنه؟
دستاشو آوردم پایین و نگاهمو ازش گرفتم تا شاهد چشمای طغیانگرم نباشه.
من آدم بده ی این قصه ام دلارام قصه ی زندگی آرشام بالاخره به روز و به جایی باید تموم بشه.
بازومو گرفت.
با صدای بلند ازم میخواست حرفاشو بشنوم.
تو آدم بده نیستی تو نمی تونی بد باشی تو هم مثل من بازیچه ی حوادث تلخ سرنوشتت شدی چرا به همه چیز از دید منفی نگاه می
کنی؟
گریه می کرد. صداش پر شده از بغض
چرا به جای اینکه بگی دارم تقاص پس میدم نمیگی خدا میخواد راهی رو نشونم بده که بتونم زندگی دوباره ای رو شروع کنم؟ آرشام ما با هم و کنار هم آیندمونو می سازیم بعد از این تولد دوباره خدا این قدر بزرگ و بخشنده هست که به بنده هاش شانس دوباره
زیستنو بده اونم در کنار کسایی که دوستش دارن
این قدر بی تابی کرد که مجبور شدم نگاهش کنم.
اون موقع که از دنیا و زندگی بریده بودی احساس تنهایی می کردی ولی الان خیلی ها هستن که نگاه پر از التماسشون به تو و تصمیم توئه که قلبای مهربونشونو باور کنی آرشام به خاطر من مگه نمیگی من بهونه ی زندگیتم؟ پس به زندگیت فکر کن به بهونت و اگه
خدایی نکرده تو چیزیت بشه من دیگه یه لحظه هم حاضر نیستم رنگ این دنیا رو ببینم.
نگاه تندمو که دید ساکت شد و لبخند زد میون اون همه اشک.
پیش خودم برای هزارمین بار تکرار کردم که من چقدر این دختر رو میخوام با همین نگاهی که هم میتونست وحشی باشه و هم
آرامش دهنده ی قلب بیمار به عاشق
خیره تو چشمام نزدیکم شد اون چشمای نمناکو که حالا کمی هم خمار شده بود.
آرشام زندگی رو به هر دومون بر می گردونی؟
سکوت کردم نزدیک تر شد و دستشو آورد بالا فکر کردم میخواد دور گردنم حلقه کنه ولی سردی زنجیری که گردن تبدار مو لمس کرد منو به خودم آورد. سرشو خم کرده بود رو شونم تا قفل گردنبند و ببنده و دوباره بوی عطرش ناخوداگاه بوسیدمش که ریز خندید و
دست و آورد پایین پلاکو تو دستم گرفتم ولی تو چشمای اون زل زده بودم.
نمی خوای نگاهش کنی؟
ندیده هم می شناسمش.
fereshteh27 کاربر انجمن نودهشتیا
کتابخانه نودهشتیا
می که خود خواه نباش میگه به عمر خودتو دست بالا گرفتی و حالا داری تقاصشو پس میدی دلارام من دارم مجازات می شم، چرا می خوای جلوشو بگیری؟ عاقبت آدمایی مثل من همینه خیلیا با هزار کثافت کاری زندگی میکنن و بدون مجازات چادر سیاه مرگ رو
سرشون کشیده میشه و یه عده هم مثل من محکوم به مجازات میشن اونم توی همین دنیا
ازم فاصله گرفت با بعض سرشو تکون داد و صورتمو تو دستاش قاب گرفت.
نه اینا هیچ کدوم حقیقت نداره تو مگه چکار کردی که خدا بخواد این جوری مجازاتت کنه؟
دستاشو آوردم پایین و نگاهمو ازش گرفتم تا شاهد چشمای طغیانگرم نباشه.
من آدم بده ی این قصه ام دلارام قصه ی زندگی آرشام بالاخره به روز و به جایی باید تموم بشه.
بازومو گرفت.
با صدای بلند ازم میخواست حرفاشو بشنوم.
تو آدم بده نیستی تو نمی تونی بد باشی تو هم مثل من بازیچه ی حوادث تلخ سرنوشتت شدی چرا به همه چیز از دید منفی نگاه می
کنی؟
گریه می کرد. صداش پر شده از بغض
چرا به جای اینکه بگی دارم تقاص پس میدم نمیگی خدا میخواد راهی رو نشونم بده که بتونم زندگی دوباره ای رو شروع کنم؟ آرشام ما با هم و کنار هم آیندمونو می سازیم بعد از این تولد دوباره خدا این قدر بزرگ و بخشنده هست که به بنده هاش شانس دوباره
زیستنو بده اونم در کنار کسایی که دوستش دارن
این قدر بی تابی کرد که مجبور شدم نگاهش کنم.
اون موقع که از دنیا و زندگی بریده بودی احساس تنهایی می کردی ولی الان خیلی ها هستن که نگاه پر از التماسشون به تو و تصمیم توئه که قلبای مهربونشونو باور کنی آرشام به خاطر من مگه نمیگی من بهونه ی زندگیتم؟ پس به زندگیت فکر کن به بهونت و اگه
خدایی نکرده تو چیزیت بشه من دیگه یه لحظه هم حاضر نیستم رنگ این دنیا رو ببینم.
نگاه تندمو که دید ساکت شد و لبخند زد میون اون همه اشک.
پیش خودم برای هزارمین بار تکرار کردم که من چقدر این دختر رو میخوام با همین نگاهی که هم میتونست وحشی باشه و هم
آرامش دهنده ی قلب بیمار به عاشق
خیره تو چشمام نزدیکم شد اون چشمای نمناکو که حالا کمی هم خمار شده بود.
آرشام زندگی رو به هر دومون بر می گردونی؟
سکوت کردم نزدیک تر شد و دستشو آورد بالا فکر کردم میخواد دور گردنم حلقه کنه ولی سردی زنجیری که گردن تبدار مو لمس کرد منو به خودم آورد. سرشو خم کرده بود رو شونم تا قفل گردنبند و ببنده و دوباره بوی عطرش ناخوداگاه بوسیدمش که ریز خندید و
دست و آورد پایین پلاکو تو دستم گرفتم ولی تو چشمای اون زل زده بودم.
نمی خوای نگاهش کنی؟
ندیده هم می شناسمش.
- ۲.۰k
- ۱۶ خرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
