"اسمش حسادت نیست"

"اسمش حسادت نیست"
بر خلاف نَظرت مَن حَسود نیستَم تَنها میتَرسم
دلیل اینکه دیگر عاشِق نشُدم هَم فقط این است
فِکرش را بُکن غربیه ایی هَر چَند آشنا نزدیکَش شَود
فرقی نمیکُند مَن از او عاشِق تَر باشم یا دلبَر تر
حَتی فرقی نمیکُند یک "تُ"عاشِقم باشَد
و هیچ غَریبه ایی به چِشمانَش نیاید…
مَن از دُنیا که بــَـــد روزگاری شُده است میتَرسم
از دُورانی که
آدم هایش آوار میشوند بر حالِ دل دیگری ...
میترسَم
بحثِ اعتماد به یک "تُ" هَم نیست
چون آدمی " مُمکن الخَطا" ست
من میتَرسم
عاشِق شوم
خانهِ دل خراب کُنی پیدا شَود
هَر چند دوســـــت
بیایَد نابود کُند حِس عاشِق بودنَم را
و آن "تُ" دلش برود برایِ عاشقانه هایِ دروغینِ یک غَریبه
و دیگر هیچ راه گُذشت و برگشتَنی نباشد
حَتی اگر عاشقَش یک "مِن بَهاری" باشـَــــد...
میدانی مَن حَسود نیستم
فقط میتَرسم ...