اندوه و اضطراب ، آدم را مریض می کند . انگار که سلول های ج

اندوه و اضطراب ، آدم را مریض می کند . انگار که سلول های جسمِ آدمی ، به حالِ دلش بند باشند ، حالِ دل که بد باشد ؛ آدمی ضعیف می شود ، تب می کند ، زمینگیر می شود . انگار که تک تک ذرات جسمش تحصن کرده و گوشه ای کز کرده باشند ...

حالِ دل که بد باشد ؛ پروانه ها به پیله بر می گردند ، شب تاب ها بی نور می شوند ، خورشیدها طلوع نمی کنند و تاریکی ، ادامه می یابد ، و تاریکی قدرت می گیرد ، و تاریکی بزرگ تر می شود ،
اما به اوج که رسید ؛ سپیده سر می زند و خورشید ، از مشرقِ آزادی طلوع می کند .
باید باور کنیم که صبح می شود ، شاید دیر ، شاید سخت ،
ولی صبح می شود !
#نرگس_صرافیان_طوفان